Loading...

Follow The Silver Ones on Feedspot

Continue with Google
Continue with Facebook
Or

Valid


Leeftijd is niet in alle gevallen nog langer een efficiënte parameter om te segmenteren. De verschillen tussen leeftijdssegmenten vervagen omdat lifestyle meer en meer generaties overstijgt. Een van de oorzaken is het feit dat vijftigers en zestigers er alles aan doen om langer jong te blijven en koppig weigeren om zich oud te gedragen. Op die manier vervagen de grenzen tussen generaties. Het gedrag eigen aan een jongere generatie wordt door oudere generaties overgenomen. Zag je rond de eeuwwisseling enkel jongeren met oortjes en een MP3-player rondlopen, dan staat daar vandaag niet langer een leeftijd op. 
Evolueren we dan naar een uniforme lifestyle los van generaties? Zo ver laten jongeren het niet komen. Elke keer een oudere generatie iets te veel op hun terrein komt, reageren ze met een nieuwe trend en slaan ze een nieuwe kloof die weer dichtgefietst moet worden. Vijftigers en zestigers hangen aan de elastiek van jongerencultuur tot hij springt. Dit is het moment waarop ze niet langer verzet zullen aantekenen omdat ze senior worden genoemd.
Zolang zie je op de festivalweide vijftigers en zestigers schouder aan schouder met jongeren staan. Ze dragen kledingstukken waar ook dertigers, veertigers en soms zelfs twintigers mee rondlopen. 
Heren van vijftig en meer die plots onder hun maatpak voor een T-shirt kiezen in de plaats van hemd en das zijn hier een mooi voorbeeld van. Wie zich overdressed kleedt, gaat er op een bepaald moment in zijn leven ouder uitzien, beseffen die vijftigers en zestigers goed. Casual maakt hen jonger of op zijn minst meer up to date wat bij jong zijn hoort. 
In de VS dook de trend midorexia op, een fashionable versie van de midlife waar vijftigers en zestigers zich zo lang mogelijk in hun skinny jeans blijven hijsen en met een strak lijf door het leven proberen te gaan. Op voorwaarde dat lijf en genen wat mee willen natuurlijk. 
Is leeftijd dan niet langer nog een criterium waarmee marketeers rekening kunnen houden in hun segmentatiemodellen? Toch wel. Elke nieuwe levensfase die in veel gevallen samen gaat met een nieuwe sociale en economische context creëert nieuwe noden, behoeften en verwachtingen. 
Maar dat betekent nog niet dat die leeftijd daarom expliciet vermeld moet worden van de doelgroep. Zag jij al ooit een een campagne voor 30+ of 40+? Neen, maar wel campagnes voor bijvoorbeeld jonge ouders die in veel gevallen dertigers zullen zijn. Wie haalt het dan in zijn hoofd om dit voor vijftigers en zestigers wel te doen? En dan nog net op een moment dat die vijftiger en zestiger hier een afschuw voor heeft. 
Marketeers moeten vooral op zoek naar welke meerwaarde ze kunnen brengen voor die 50+ klant en die in bepaalde gevallen ook de 50- klant zal aanspreken. De value proposition zoals dit heet. Inzicht in deze nieuwe levensfase van de vijftiger en zestiger is hierbij het uitgangspunt net als kennis van de pshychologie van het verouderen wat hen zou leren dat ze een hekel hebben aan oud worden. Of zoals Els Pynoo (49), frontvrouw van Vive La Fête stelt: 'Het is de overgang tussen jong en oud die ik zo lastig vind, maar oudere mannen en vrouwen zijn in mijn ogen ontzettend mooi."
Dit is een fragment uit mijn boek over de babyboomer en in zijn kielzog de gen X'er dat in april 2018 uitkomt. Interesse? Connecteer dan met mij op Linkedin en ik houd je op de hoogte.
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
Vakantie en reizen maken een belangrijk deel van het leven uit. Het zijn de ijkpunten in onze agenda waar telkens opnieuw naar toegeleefd wordt om nadien als herinnering te verdwijnen in onze smartphone en op onze Facebookpagina. Vaak wordt de trip samengevat in mooi weer en lekker eten.
Exotische bestemmingen en trendy citytrips zijn vaste items op bucket lists. Het is de gewoonte van jong en oud om er minstens 1 keer per jaar op uit te trekken. Iedereen reist op zijn manier. Terwijl de ene op zoek gaat naar avontuur en actie staat vakantie voor anderen voor zalig niets doen. Er zijn er die zich willen laten verwennen, terwijl anderen dan weer kiezen voor back to basics. Voor elke reiziger die zijn vakantie minutieus maandenlang voorbereidt, is er minstens één te vinden die zich liever op reis door het toeval laat leiden. Vertel me hoe je reist, en ik zeg je wie je bent, gaat intussen beter op dan toon me die boekenkast. 
In een steekproef die ik in mei voorlegde aan de abonnees van Woonzorgweb.be peilde ik naar de vakantie- en reisgewoontes bij 50+. 1230 lezers namen deel aan de steekproef. 671 van hen zijn babyboomers (1946-1964), 450 zijn ouder dan de babyboomer en 109 van hen zijn jonger. Hieronder de highlights uit deze steekproef met uiteraard een focus op de babyboomer.
Babyboomers zijn veel-reizigers.
Bijna 65% van de babyboomers gaan minstens twee keer per jaar op reis wat ruim 10% meer is dan zowel de nestor als de jonkies die aan deze steekproef meewerkten. Babyboomers hebben duidelijk de reismicrobe te pakken. 13,5% van de boomers in het panel tussen 53 en 71 jaar oud, boeken zelfs 4 of meer keer per jaar een reis. In vergelijking met de nestors (7,3%) en de jongste groep (5,9%) kan dit tellen. Nu de kinderen het huis uit zijn, komt er dus tijd vrij om te reizen.
Wie veel reist, let ook beter op de centen. De babyboomers laten zich van alle respondenten van deze steekproef meest leiden door de kostprijs en door promoties. Anderzijds kiezen deze boomers meest van alle respondenten voor een dichtbij vakantie wat nochtans niet altijd de goedkoopste oplossing is. Maar wie de promoties op de voet volgt, kan ook in het binnenland een zaakje doen.
42% van de babyboomers laten zich door prijs en promoties
leiden bij de keuze van hun bestemming.
Uit onderzoek van “The Travel Industry Association of America” bleek dat de gemiddelde leeftijd van een avontuurlijke reiziger geen 28-jarige man is maar een 47-jarige vrouw. In onze bevraging viel de hogere interesse voor wandelvakanties bij babyboomers (24,1%) op, zeker als je die vergelijkt met de matige interesse bij de jongste groep (16,5%) in ons panel. Dat de combinatie wandelen en kinderen niet de ideale match is, beseft iedereen die het ooit met jonge kinderen uitprobeerde. 
Boomers op citytrip
Citytrips scoren bijzonder goed bij zowel babyboomers als bij de jongere groep. Net niet de helft van hen wil op citytrip. Een keuze die halveert eenmaal de zeventig voorbij. Vanaf dan stijgt de interesse voor begeleide rondreizen van 16,5% bij babyboomers naar 23,9% bij de nestors. Cruises worden ook iets aantrekkelijker naarmate de leeftijd toeneemt. De interesse stijgt van 16,1% bij de boomers naar 18,3% bij de 70-plussers. Nog geen 10% van de jonkies onder het panel droomt van een cruise. 
Online
Dat babyboomers intussen ook op de digitale trein gesprongen zijn, blijkt ook weer uit deze bevraging. Meer dan de helft van hen boeken hun vakantie online net als hun jongere collega's in deze steekproef. Maar ook nog 4 op 10 van de nestors boeken hun vakantie online. 1 op 3 van hen loopt nog langs bij een reisbureau om zijn vakantie te boeken, een gebruik die bij babyboomers (21,3%) en jonger (16,2%) behoorlijk afneemt.
En dat we in België bourgondiërs zijn, daar moet nog altijd niet aan getwijfeld worden en zeker niet als we met vakantie zijn. Meer dan 7 op 10 van de respondenten willen op vakantie lekker kunnen eten, een verwachting die zelfs toeneemt met de leeftijd. 
Filip Lemaitre / The Silver Ones
Voor deze poll werkten The Silver Ones samen met woonzorgweb.be en Thomas Cook. U kan ook enkele vragen voorleggen aan dit panel. Interesse? Mail me op filip @ thesilverones.com
U kan me ook boeken als spreker met mijn lezing ‘Boomers aren’t seniors (yet)'.
The Silver Ones samen met BAD2 bieden in-house consult sessies aan: 50+, the new consumer. Ook met tussenkomst van de KMO-portefeuille.
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
Dat leeftijd relatief is, gelooft 50+ en met uitbreiding 60+ graag net als ’fifty is the new forty' of ‘thirty’ goed klinkt als je zo'n babyboomer die weer eens extra kaarsje mag uitblazen, wil feliciteren. Het staat misschien goed op verjaardagskaartjes maar vanaf een bepaalde leeftijd worden vijftigers en zestigers beter niet te veel op hun leeftijd gewezen. Wie helemaal naar beneden moet scrollen in een drop-down menu om zijn of haar geboortejaar te kunnen aanvinken, houdt er niet alleen een pijnlijke vinger aan over, het is elke keer weer een mentale klap die verwerkt moet worden. Dat het relativeringsvermogen toeneemt met het aantal lachrimpels gaat helaas niet op voor vijftigers en zestigers als het over hun leeftijd gaat. Wellicht juist daardoor dat er naast de kalenderleeftijd intussen iets als een biologische, psychologische, sociale, subjectieve en functionele leeftijd bestaat. Iets waarmee je je absolute leeftijd naar beneden kan halen als hier nood aan is. Ongetwijfeld uitvindingen van 50-plussers die vinden dat 29 beter bij hen past dan 52. Zo kennen we er allemaal minstens één in onze entourage.
Veertienjarigen hoor je nooit klagen wanneer ze zonder probleem een pint kunnen bestellen op een fuif omdat ze er eerder 16 dan 14 uitzien. Omgekeerd beleven loketbediendes niet hun leukste dag als ze een klant met de beste bedoeling een 65+ tarief aanrekenen waar dit volgens de kalender nog niet mag. En staat er een 65-plusser aan het loket, dan nog moet die klant met fluwelen handschoenen een korting worden aangeboden, wil er geen boze mail naar de klantendienst volgen.
Oud worden is niet meer wat het geweest is. Wie zestig werd in 1960 liep al op zijn laatste benen. De levensverwachting bij geboorte in België bedroeg toen 69,7 jaar. Intussen zitten we op 81,3 en demografische prognoses spreken van 87,5 tegen 2060. Erik Buskens, hoogleraar evaluatie medische technologie en programmadirecteur van Healthy Aging van het UMCG beweert dat in Nederland de helft van de meisjes geboren in deze eeuw de kaap van de eeuw zullen overschrijden. 
"De wetenschap slaagt er in ons langer ongezond in leven te houden"
Wie 65 was in 1920 kan je vergelijken met een 85-jarige vandaag. 40% van de 80-jarigen vandaag is kwetsbaar wat slechts voor 5% van de 60-jarigen telt. We leven niet alleen langer, we blijven ook langer vitaal. Die vooruitgang hebben we vooral te danken aan de medische ontwikkelingen en verrassend genoeg niet aan een betere volksgezondheid. De wetenschap slaagt er in ons langer ongezond in leven te houden. Mochten we er een gezondere levensstijl op na houden, halen we nog meer voordeel uit de medische vooruitgang die de laatste dertig jaar geboekt werd. Maar dan moeten we gezonder eten, meer bewegen, de sigaret doven, uit de zon blijven en matig met alcohol omspringen. Iets wat vijftigers en zestigers beseffen maar het vlees blijkt zwak te zijn als de verleiding om de hoek loert. 
Maar langer leven volstaat al lang niet meer en zeker niet voor babyboomers die de lat weer een trapje hoger leggen omdat ze tot de laatste dag vitaal en onafhankelijk door het leven willen gaan. Klinkt een beetje als eeuwig jong. Wetenschappers zijn intussen in hun labo’s op zoek naar het elixir dat de eeuwige jeugd schenkt. Af en toe verschijnt er in de media een hoera bericht als proefmuizen niet meer verouderen of ouderdomskwalen weg blijven die normaal gezien vanaf een bepaalde leeftijd opduiken. Er wordt vol spanning uitgekeken naar preventieve medicatie die verouderingskwalen voorkomen. Intussen behelpen we ons met anti-aging diëten die op basis van jong- en oudmakers beloven dat we langer vitaal zullen zijn en er jong blijven uitzien. 
Consumenten tussen vijftig en zeventig zijn overgevoelig voor alles wat van ver of dichtbij naar seniorenmarketing ruikt of hen laat voelen dat het intussen iets minder vlot gaat. Iets wat in de feiten zo is, maar niemand graag expliciet aan herinnerd wordt. Eenmaal die midlife achter de rug beseffen boomers maar al te goed dat ze geen dertig of veertig meer zijn ook als is "fifty the new …". Wie zich tot vijftigers en zestigers richt, danst op een heel slappe koord. Wat voor deze loketbediendes hierboven telt, geldt ook voor de marketeer of reclamemaker die zijn pijlen op 50+ richt. Leeftijd is voor vijftigers en zestigers eerder delicaat dan relatief. Ook al zweert de babyboomer en met uitbreiding de gen X’er bij hoog en bij laag dat leeftijd maar een cijfer is. Je gelooft hen beter niet.
copyright © The Silver Ones, 2017
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
Dat de klassieke retail onder druk staat is een open deur in stampen. Dat we meer en meer online shoppen wordt elke dag met een nieuw onderzoek bevestigd. In 15 jaar tijd groeide de omzet van Amazon van $1 biljoen naar $90 biljoen. De fysieke winkel zag in dezelfde periode zijn omzet dalen met 75%. 
Boodschappen doen we in de vertrouwde supermarkt. 
Toch kiest nog 72% van de online consumenten die deelnamen aan de PWC Total Retail Survey 2016 er voor om zijn boodschappen in de klassieke supermarkt te doen tegenover slechts 20% die voluit voor online gaat. Dit in tegenstelling tot boeken, muziek, films en games waarvoor een minderheid van 30% nog het huis uit komt.
"72% verkiest de klassieke supermarkt voor zijn boodschappen"
De vraag is wanneer worden onze boodschappen van achter de laptop, tablet of smartphone een volwaardig alternatief voor het bezoekje aan de supermarkt. Of evolueert het shopping gedrag in die mate dat we onze boodschappen standaard online doen en we nog per uitzondering achter een winkelkar lopen? Of kiezen we liever voor een hybride shopping model waarin beide werelden elkaar vinden?
Wat denkt 50-plus? 
Vorige maand vroeg ik in een poll waaraan 650 lezers van de nieuwsbrief van www.woonzorgweb.be ouder dan 50 deelnamen, hoe ze hun boodschappen nu doen en dit in de toekomst denken te doen. Meer dan 60% van hen doet zijn boodschappen bijna uitsluitend in de supermarkt. Slechts 2% winkelt nog bijna volledig bij de kleinhandelaar. De rest (36%) verdeelt zijn aankopen over de supermarkt en de kleinhandel. 
Geen verrassend resultaat maar de online supermarkten brengen hierin zonder twijfel in de nabije toekomst verandering in. Volgens BeCommerce was 2016 een recordjaar voor de e-commerce in België. De omzet steeg met 13,4% t.a.v. 2015 waarmee we landen als Frankrijk (+9,4%), Duitsland (+10,5%), Nederland (+11,4%) en zelfs het VK (+10,1%), de kampioenen in het online shoppen, achter ons hielden. We mogen dan wel sneller groeien dan onze buurlanden, België blijft nog altijd het kleine broertje dat achterop blijft hinken in vergelijking met onze buurlanden. 
Ruim 3 op 4 van de Belgische bevolking ouder dan 15 jaar winkelde vorig jaar ten minste 1 keer online. Ook 50-plus shopt intussen al meer dan 50% op het internet. Online gaat de consument vooral op zoek naar kleding, telecom, media & entertainment. Maar het zijn vooral vliegtuigtickets, tickets voor evenementen en vakanties die het meeste geld in het e-laatje brengen.
"50-plus shopt intussen al meer dan 50% op het internet"
Maar net als de jongere generaties vult 50-plus zijn winkelkar niet van achter zijn computer. Zo blijkt ook uit deze poll. 70% van de lezers kocht nog nooit voeding online maar dat er intussen toch al 10% zijn die af en toe voedingswaren online bestellen, kan wijzen op veranderende shopping gewoontes die er zitten aan te komen. 
Dat ruim 1 op 2 van de respondenten van deze poll van plan is om online zijn boodschappen met thuislevering te doen zodra dit niet meer lukt om naar de supermarkt te trekken, wijst erop dat hun aantal in de toekomst kan toenemen. Experts beamen dit en zien het voedingsaandeel in onze e-winkelkar tegen 2021 verviervoudigen. 
50% van de deelnemers aan de poll trekt nu 2 à 3 maal per week naar de supermarkt. Blijft dit patroon als e-shopping meer en meer ingeburgerd raakt? Zal de consument dan zijn aankopen bundelen zodat hij die één maal per week thuis kan laten leveren of ophalen in een ophaalpunt? Online shoppen kan een alternatief worden voor de 1 op 4 die nu af en toe tot altijd beroep op iemand doet voor zijn boodschappen.
Boomers worden een interessante doelgroep voor online boodschapdiensten
Hierin schuilen in elk geval kansen voor supermarkten maar ook voor online bedrijven als FoodbagHello Fresh en Smartmat die nu weekmenu’s samenstellen waarvoor ze alle ingrediënten samen met de recepten in een box aan huis of op het werk leveren. Een service waar op dit moment nog geen 3% van de deelnemers aan de poll ervaring mee heeft maar waar bijna 7 op 10 open staat om dergelijke service in de toekomst uit te proberen. Een belangrijk marktpotentieel dat gezondheid hoog in het vaandel draagt en op zoek is naar recepten die hen op weg helpen om gezond, avontuurlijk en vooral lekker te eten.
Sowieso kunnen e-boodschappen een handige oplossing zijn voor boomers die op termijn minder mobiel worden maar toch zo lang mogelijk zelfstandig door het leven willen blijven gaan. De vraag is natuurlijk welke prijs de consument voor deze service over heeft. Prijs blijft nog steeds koning bij alle consumenten wereldwijd volgens de PWC Total Retail Survey. En dit belang neemt zelfs toe naarmate de consument meer jaren op zijn teller heeft staan.
Voor deze poll werkten The Silver Ones samen met woonzorgweb.be en foodbag.be. Geen uitgebreid marktonderzoek maar ideaal om snel te polsen wat leeft bij 50-plus. Interesse om 50-plus enkele vragen voor te leggen? Mail me op filip @ thesilverones.com
De resultaten van de poll op www.woonzorgweb.be
Waar doe jij die boodschappen?
supermarkt 61,4%
kleinhandel 2,0%
gemengd 36,4%
anders 0,2%
Hoe dikwijls doe je die boodschappen?
Nooit 0%
1 keer per week. 29,0%
2 à 3 keer per week. 53,9%
3 à 4 keer per week. 13,1%
5 à 6 keer per week. 4,0%
Is er iemand die jouw boodschappen voor jou doet?
Nooit 45,7%
Zelden 28,9%
Af en toe 15,0%
Regelmatig 9,0%
Altijd 1,5%
Bestel je online voedingswaren die je gebruikt om je dagelijkse maaltijden klaar te maken?
Nooit 70,4%
Zelden 17,4%
Af en toe 9,9%
Regelmatig 2,2%
Altijd 0,2%
Stel dat het op termijn moeilijk of onmogelijk wordt om deze boodschappen te doen, hoe wil je het dan aanpakken?
Familie of vrienden inschakelen die mijn boodschappen doen. 28,9%
Online mijn boodschappen bestellen en thuis laten leveren. 53,9%
Bereide maaltijden laten brengen. 15,6%
Anders: … 1,7%
Probeerde je al eens een foodbox (vb. Foodbag, Hello Fresh, Smartmat, …) uit waarin de ingrediënten + recept voor 1 of meer maaltijden in de week thuis of op het werk worden geleverd.
Nooit en ook niet van plan 7,7%
Nooit maar misschien later wel 67,4%
Nooit maar in de toekomst zeker 16,2%
Doe ik nu al. 2,9%
Ben hiermee gestopt. 5,7%
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
The Silver Ones by Filip Lemaitre - 5M ago
Photo: Telegraph
Dat ziekelijke graatmagere meisjes niet meer onbesproken het uithangbord van één of ander modemerk kunnen zijn, is niet nieuw. Niet alleen gezondheidsprofeten staan klaar om deze merken met pek en veren in te smeren, ook de modellen met rondingen en twitteraars naast de catwalk laten van zich horen. Het schoonheidsideaal dat deze knokige modellen belichamen is niet alleen onrealistisch maar in de meeste gevallen ronduit ongezond. Designers mogen dan nog bij hoog en laag beweren dat hun ontwerpen best tot hun recht komen op een anorexia model, het tijdperk van een BMI van 16 op de catwalk en op de cover is stilaan verleden tijd. Beetje per beetje neemt natuurlijke schoonheid het over van scharminkelige modellen. Het mag intussen dus ook iets meer zijn.
De grijze loper
Maar als de fashion industrie zijn best doet om het beeld dat ze de consument voorschotelen, minder eenzijdig te maken, dan moet er niet alleen meer gewicht in de schaal gelegd worden, dan rollen ze ook beter de grijze loper uit voor 50+ modellen. Zeker als het aantal 50-plussers de komende jaren alleen maar nog zal toenemen met een levensstijl en vooral verwachtingen die niet te vergelijken zijn met die van hun voorgangers. 
Midorexia
Midorexia, volgens sommigen de fashion versie van een midlife, is de term die in de VS opduikt voor vijftigers die ondanks de grijze haren en her en der een ongemakje eigen aan de leeftijd, zich nog bijzonder patent voelen en niet onder moeten of willen doen voor een kwieke dertiger. Ze wringen zich nog in een skinny jeans en sommigen verschijnen zelfs nog in bikini op Instagram. Denk Madonna, Sharon Stone, Sting en bij ons Bart Peeters. De genen moeten uiteraard wat meezitten, maar een betere gezondheidszorg en een gezondere levensstijl waar gezonde voeding en beweging deel vanuit maken, dragen er toe bij dat meer vijftigers en zestigers op die manier deze fase van hun leven nog kunnen invullen. Omdat ze langer zullen werken dan hun voorgangers, willen ze niet wachten om van het leven te genieten. De reden waarom ze veel aandacht aan wellness schenken. Oud worden is voor later. 
De vraag is of de mode industrie hier klaar voor is. Wie op zijn vijftigste geconfronteerd wordt met een lichaam dat terug verandert, wil er goed blijven uitzien of misschien zelfs nog beter. De merken waarop die vijftiger jaren lang kon terugvallen, passen niet altijd langer. Hij of zij moet op zoek naar een nieuwe stijl die gepaard gaat met een zoektocht naar nieuwe retailers en nieuwe merken. Ongewild komen ze in een wereld terecht waar ze hun weg nog moeten banen maar tot op vandaag dikwijls verloren lopen. 
Volgens Kantar Worldpanel voelt 61% van de 50+ dames zich vergeten in onze winkelstraten en dat terwijl 90% van de fashion retailers de grootste groei zien te realiseren bij 50+ consumenten. Dan heeft dit niet alleen met het aanbod te maken maar ook met het feit dat ze zich nauwelijks vertegenwoordigd zien op tv (57%), magazines (58%) en advertenties (76%). Cijfers die nog aangroeien met de leeftijd.
Stand-in vijftigers.
Tot op vandaag zijn het meestal dertigers en veertigers die de nieuwe collectie voorstellen en als model op de cover van de magazines en sales brochures terecht komen als stand-in voor een patente vijftiger. Dat het ook anders kan bewees de 50-plus Fashion Week vorig jaar in London waar vijftigers en ouder op de catwalk liepen. 
Dat ook rijpere modellen aspirationeel kunnen zijn bewezen deze femmes fatales in London zonder dat hierom de focus op hun leeftijd kwam te liggen. Modellen jong of oud, zijn veel meer dan hun leeftijd. Ze stralen een attitude uit die laat dromen. “Het gaat niet langer over jong en sexy, maar over er goed uitzien en zich goed voelen,” vertelden de modellen die de show in London liepen aan Alyson Walsh van Thats Not My Age . 
Met dank aan Katrien Decannière van Mayerline voor de inspiratie.
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
The Silver Ones by Filip Lemaitre - 5M ago
Moet het beste nog komen?
Ouder worden en wijsheid mogen dan hand in hand gaan, dat kan toch enkel zolang het brein zijn job blijft doen. Als je leest dat het verval van de cognitieve mogelijkheden reeds start op een leeftijd tussen 20 - 25 jaar, dan kan je hierbij vragen stellen. Onderzoek van breinwetenschappers leert ons dat verschillende aspecten van het brein minder snel functioneren met het ouder worden. Ook hoog-functionerende mensen van 40 jaar oud zijn op vele taken al minstens 25% trager dan jong-volwassenen. Naarmate de leeftijd toeneemt, neemt de efficiëntie in het uitvoeren van complexe taken af. Gezonde voeding, regelmatige lichaamsbeweging, sociale contacten en hersengymnastiek kunnen de aftakeling vertragen alhoewel van de laatste twee remedies geen keiharden bewijzen bestaan. 
Op die manier klinkt oud worden wat we massaal willen en aan het worden zijn toch niet zo aantrekkelijk. Toch willen wetenschappers ons doen geloven dat het beste nog moet komen. Sinds kort circuleert de infografiek ‘The age you peak at everything, according to science' op het internet die ons ervan moet overtuigen dat het beste nog moet komen. Volgens deze grafiek mag onze levenstevredenheid op 69 jaar terug een hoogtepunt verwachten zoals we dit al een eerste keer meemaakten toen we 23 waren. En eind de zestig begin de zeventig piekt onze woordenschat naar een hoogtepunt op voorwaarde natuurlijk dat de woorden ons tijdig te binnen schieten. En begin de 70 zijn we meest tevreden met ons lichaam of misschien beter, leggen we er ons bij neer dat we toch niet de Adonis en Aphrodite zijn nu de strijd tegen de zwaartekracht definitief verloren is.
Einstein moest het met een kleine hersenmassa doen.
Gelukkig leggen we een zekere reservecapaciteit aan waarmee het verlies nog een tijdje gecompenseerd wordt zodra de hersencellen beginnen te sneuvelen en bepaalde verbindingen wegvallen. Gelukkig ben je met een klein brein best nog wel tot een en ander in staat. Einstein had naar verluid ook niet de grootste hersenmassa. En een gerijpt brein kan beroep doen op een pak ervaring en overzicht wat in complexe situaties nuttig en zelfs onontbeerlijk kan zijn.
Marketing en reclame voor het grijze brein
De vraag is in welke mate marketeers en reclamemakers zich bewust zijn van de veranderende mogelijkheden van een ouder wordend brein. Laat een brein van een 50-plusser waarvan de cognitieve mogelijkheden afgenomen zijn zich nog op dezelfde manier verleiden door reclame als een dertiger? Het zou op zijn minst verwonderlijk zijn, mocht ook hier geen verandering in optreden.
Laat ons eerst eens kijken hoe een reclamespot werkt? Neem de radiospot voor de Volvo V90 Cross County die op dit ogenblik op RADIO 1 loopt. Zoon- of dochterlief appelleert papa, ergens onderweg met zijn auto, eraan dat hij weinig thuis is en dat ze dringend samen nog eens iets leuk moeten doen. De nieuwe V90 CC is de ideale Get Away Car leert ons deze spot. Geen enkel redelijk mens gelooft zomaar dat dit dé auto is om samen met je zoon of dochter iets leuk te doen of laat staan dat dit zonder deze of welke auto dan ook niet zou lukken. Als binnenkort alle kinderen waarvan hun papa op basis van deze radiospot een V90 CC kocht, Volvo een claim zouden aansmeren omdat hun papa nog steeds niet leuk met hen deed, dan heeft Volvo ongetwijfeld een probleem. Maar Volvo kan op zijn twee oren slapen, niemand haalt het in zijn hoofd om bij JEP een klacht in te dienen omdat de V90 CC niet doet wat deze reclame belooft. We gaan tijdens deze radiospot moeiteloos mee in deze onrealistische belofte omdat onze hersenen eerst worden afgeleid zodat we bereid zijn om te geloven dat de V90 CC de ideale Get Away Car is. Dit is de basis van een radio- of tv reclamespot.
KIS
Nu blijkt uit onderzoek van Dr. Gazzaley dat Roger Dooley in zijn boek Brainfluence citeert dat oudere hersenen het moeilijker hebben dan jongere om afleidende boodschappen te onderdrukken. Met andere woorden, de kans bestaat dat bij een ouder brein net de afleiding blijft hangen en de Volvo V90 CC na de spot geassocieerd wordt met vaders die weinig tijd hebben om samen met hun kinderen iets leuk te doen. Met andere woorden de afleiding zorgt voor zoveel ruis dat de boodschap niet gedecodeerd wordt en uiteindelijk niet wordt opgeslagen in het geheugen.
Volgens Gino Delmotte, gedragsbioloog kunnen oudere hersenen moeilijker de focus behouden en weren daarom afleiding. Multitasken wordt moeilijker. Zelfs een ui snipperen terwijl je aan je vrouw moet vertellen waar de autosleutels liggen, kan vanaf een bepaalde leeftijd lastig worden. Daarnaast weten we dat de drang om te verleiden met ouder worden afneemt door de afname van testosteron en adrenaline. Je zou hieruit kunnen afleiden dat je vanaf een bepaalde leeftijd ook minder open staat om verleid te worden.
Het is duidelijk dat de V90 CC radiospot niet is bedoeld voor het oudere brein maar voor jonge vaders waarvan het brein nog in staat is om zich om de tuin te laten leiden met een afleidende boodschap.
Zoals ik in ‘George Clooney is geen influencer' al schreef’, is de boomer vooral op zoek naar rationele argumenten om een aankoop te verantwoorden bij zichzelf en bij de buitenwereld. Die rationele argumenten kunnen ook als 'afleiding' dienen waarmee 50+ in de mood wordt gebracht om een merk te vertrouwen en open te staan voor de uiteindelijke boodschap: ‘Koop mij!’ 
Het advies dat voor elke communicatie en reclame opgaat en in het bijzonder deze bedoeld voor het rijpere brein is en blijft KIS. Keep it simple!
Mijn mosterd voor deze blogpost haalde ik ondermeer bij ‘Vergrijzend Brein’ en‘Hoe reclame werkt zonder dat we het doorhebben
Interesse in 50+ research, marketing & communicatie? Volg me op Linkedin waar deze posts ook verschijnen.  .
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
Dé babyboomer bestaat niet!
Dé babyboomer an sich bestaat niet net zoals dé jongere of dé vrouw of dé Vlaming of dé allochtoon of welke groep dan ook niet met ‘dé’ te vatten is. Mensen horen graag ergens bij op voorwaarde natuurlijk dat ze zelf mogen uitmaken bij wie ze wel of niet aansluiten. Wie zich niet kan identificeren met de groep, is niet bereid om achter hun vlag te lopen. 
Met generaties ligt dit natuurlijk moeilijk als het geboortejaar al volstaat om uit te maken tot welke groep iemand behoort. Een groep waarvan marketeers dan menen te kunnen vertellen hoe iemand zich gedraagt, denkt en wat de noden en verlangens zijn. Dat je hiermee evengoed de bal goed als fout kan slaan, zal niemand verwonderen. Er zijn misschien zelfs meer verschillen tussen generatiegenoten dan tussen mensen die behoren tot verschillende generaties, hoorde ik Luc Sels, decaan van de faculteit Economie en Bedrijfswetenschappen van de KU Leuven, een tijdje geleden nog op de radio verklaren als ze weer eens millennials allemaal over dezelfde kam aan het scheren waren. Hij had net hetzelfde over babyboomers kunnen vertellen. 
Probeer maar eens een sluitende definitie te bedenken voor een babyboomer waar de overgrote meerderheid zich in herkent als ze het zelfs over de geboortejaren niet eens raken. Op Wikipedia lees je zowel 1941 tot 1955, 1946 tot 1964 als 1945 tot 1955 als begin en einde van deze generatie. Terwijl de een spreekt van de protestgeneratie als gevolg van de studentenprotesten in 1968 heeft de andere het over de naoorlogse generatie.  Weer anderen hebben het liever over babyboomers of kortweg boomers, een naam die ze danken aan de babyboom na de tweede wereldoorlog in zowel Amerika als Europa. 
Generatiekenmerken vastleggen is dansen op een dunne koord. Voor je het weet stuiter je er af omdat je kenmerken die slechts voor een minderheid opgaan, toedicht aan een volledige generatie. De generieke kenmerken van een generatie moeten in staat zijn om individuele verschillen te overstijgen of toch in de meerderheid van de gevallen. De uitzondering moet de regel bevestigen, niet omgekeerd. Telkens ik een lezing of workshop over babyboomers geef, is er iemand die zich niet herkent in het beeld van de babyboomer dat ik schets. Is hij of zij dan de uitzondering op de regel, vraag ik me dan af. Mensen worden niet graag tegen wil en dank in een vakje geduwd en zeker niet als het beeld dat van hen wordt geschetst niet overeenstemt met wie ze denken te zijn of proberen te zijn. 
Laat ons dus pogen iets zinvol over de generatie babyboomers te vertellen zonder dat we moeten beginnen molenwieken met de armen om straks niet van de koord te vallen. 
Voor de duidelijkheid, we spreken over Europa en denken macro. Anders gaat de ballon straks niet op. En laten we aannemen dat babyboomers geboren zijn tussen 1946 en 1964. 
Babyboomers in een notedop
Boomers groeien op in economisch welvarende tijden
Tegencultuur en popcultuur ontstaan in hun jonge jaren
Boomers zijn met veel
Boomers zijn vertrouwd met het internet
Boomers zitten nu in een transitiefase.
We mogen stellen dat deze generatie opgroeide in economische welvarende tijden tot in begin jaren ’80 van de vorige eeuw plots de oliecrisis de kop op stak. Hierdoor raakten de vijftigers onder de babyboomers moeilijker aan de slag dan hun voorgangers. 
Tegencultuur gevolgd door popcultuur steekt de kop op als babyboomers in hun jonge jaren zijn. Denk aan de provo beweging in Amsterdam, het eerste Woodstock festival in 1969, popgroepen als The Beatles en The Rolling Stones, de krakers, seksuele vrijheid, zelfontplooiing, burgerlijke ongehoorzaamheid en geestverruimende middelen die resulteerden in een nieuwe levensstijl die zijn impact vandaag de dag nog niet is verloren. Voor de volledigheid, naast de vrijgevochten protestgroep was er ook een meer behoudende meerderheid. 
Dat de babyboomers met veel zijn, staat vast. Wat ooit een zegen was voor de economie , wordt stilaan een gesel voor de sociale zekerheid maar ook voor de tewerkstelling. Het wordt een krachttoer om eenmaal alle babyboomers over enkele jaren met pensioen zijn te vervangen door nieuwe jonge werknemers. (Lees ook ‘Maak van de babyboomer een coach’)
Ze waren al een eind in de dertig of de veertig als ze hun weg moesten zoeken op het internet. Het waren hun kinderen die hen hierbij dikwijls op weg hielpen. Maar intussen kunnen ze ook al lang niet meer zonder computer en internet. (Lees ook ‘De digitale kloof begint niet op 55)
Deze historische context helpt een beeld te krijgen van de babyboomer die nu in een transitiefase zit die hand in hand gaat met een nieuwe levensstijl die nieuwe verwachtingen, noden en behoeften met zich meebrengt. 
Ze zijn of worden grootouders. Ze wisselen hun professionele activiteit voor een andere. Het begrip rustpensioen is nog enkel een administratieve term. Hedonisme wint aan belang. Reizen, cultuur, zelfontplooiing, netwerken en nieuwe relaties spelen een belangrijke rol. Een fase waarin oud worden vooruit wordt geschoven naar later, liefst zo laat en als het kan zo kort mogelijk. Gezondheid wint hierdoor aan belang en bepaalt mee de nieuwe levensstijl.
Ondanks de gemeenschappelijke geschiedenis en de nieuwe levensfase waarin de babyboomer nu terecht komt, bestaat dé babyboomer nog altijd niet. De groep geboren tussen 1946 en 1964 blijft een heel divers marktsegment. Het komt erop aan de nuances in deze groep te detecteren en te clusteren in nieuwe doelgroepen. Een belangrijke uitdaging voor product- en dienstontwikkelaars maar ook voor de marketing en de communicatie die nu nog maar al te vaak 50+ als een homogene groep ziet en benadert.
Wil je graag binnen 50+ op zoek gaan naar het juiste marktsegment, dan doen The Silver Ones dit graag samen met u. Binnenkort trouwens meer over persona's binnen 50+.
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
The Silver Ones by Filip Lemaitre - 5M ago
Image credit: McDonalds 
Wie aan starters of beginnende ondernemers denkt, ziet een jonge ambitieuze man of vrouw voor zich die zich van ’s morgens tot ’s avonds dubbel plooit om een eigen zaak uit de grond te stampen. Het beeld van de hipster met een macbook voor zich in een trendy koffiebar loert om de hoek. Startersinitiatieven richten zich dan ook vooral op hen en niet op de vijftiger die aan een carrière als ondernemer begint.
Een vijftiger die een ondernemingsnummer aanvraagt, past niet binnen dit kader. Sophie Dutordoir, 54 en sinds kort de nieuwe CEO van de NMBS, was dan ook de vreemde eend in de bijt met haar delicatessenzaak in het Canvas programma ‘Het eerste kwartaal’ waarin vorig jaar 8 weken lang telkens 3 startende ondernemers aan de kijkers werden voorgesteld. Nochtans was ze net als al haar collega’s een starter maar dan met iets meer kilometer op de teller.
Ondernemen bij 50+ in de lift.
We zitten op een scharniermoment, volgens Marc Gommers van Integraal die 50+ met ondernemingsplannen coacht. “Het aantal starters binnen 50+ zit in de lift. Onze workshops zitten overvol.” Statistieken van RSVZ bewijzen dat het aantal 50 plussers die starten met hun eigen onderneming toeneemt. Het aandeel van de 50- tot 65-jarigen binnen de starters groeit al enkele jaren op rij en landt nu op net geen 12% van de starters in ons land. Nu de wetgeving in bepaalde gevallen inkomsten uit een beroepsactiviteit toelaat in combinatie met een rustpensioen, kan dit nog toenemen.
In de VS is de vergrijzing van de starter al langer een feit en is de groei veel opvallender dan bij ons. In 1996 waren ruim 14% van de starters tussen de 55 en 65 jaar oud. In 2012 was dat bijna 1 op 4. Dat de mazen van de sociale zekerheid in de VS niet zo fijn geknoopt zijn als bij ons in Europa, heeft hier uiteraard veel mee te maken. (Kauffmann index entrepreunerial activity).
Ondernemerschap laat zich niet aan banden leggen door leeftijd.
Marc Gommers onderscheidt bij de 50+ starters drie groepen. Er zijn de vijftigers die na een herstructurering of bedrijfssluiting nog moeilijk aan een job raken en als enige uitweg voor de werkloosheid voor een zelfstandig bestaan kiezen. Nu de voorwaarden voor het brugpensioen verder aan banden worden gelegd, kan deze groep nog aangroeien in de nabije toekomst. Anderen zien in hun werkloosheid een opportuniteit om als zelfstandig ondernemer verder te gaan. En dan zijn er tenslotte de 'switchers' die op latere leeftijd heel bewust de stap zetten van werknemer naar ondernemer. De laatste kans om hun droom waar te maken. 
Deze switchers hebben soms al een carrière binnen het management van een bedrijf achter de rug maar vinden de tijd aangebroken om vanaf nu voor zichzelf te rijden. Al deze grijze starters hebben intussen een pak ervaring en kennis opgedaan en beschikken in bepaalde gevallen over een interessant netwerk. En de centen die ze opzij hadden gelegd, komen nu ongetwijfeld goed van pas bij de opstart. De kansen op slagen zijn groter bij grijze starters dan bij hun jongere collega's maar het is evenmin een garantie op slagen.
André en Godelieve De Cauwer - Rombaut zijn het levende bewijs dat je op latere leeftijd nog succesvol kan beginnen met ondernemen. Godelieve was 58 toen ze met een B&B begon. De kinderen waren het huis uit en er kwam plaats en tijd vrij voor iets anders. In de plaats van lid te worden van een vereniging voor gepensioneerden volgde Godelieve vorming en opleiding voor starters en voor B&B uitbaters. Intussen baat ze samen met haar man al elf jaar de goed draaiende B&B Meirlaenhof uit waar ze gasten van over heel de wereld ontvangen. De inkomsten laten hen toe om nog veel te reizen en op die manier blijven ze bezig.
Dat silver starters het zelfs nog heel ver kunnen brengen, bewijzen de succesverhalen van bedrijven als McDonalds’s, IBM, Starbucks, Garmin, … waar de founders allemaal vijftig plus waren toen ze hun zaak uit de grond stampten. Ondernemerschap laat zich niet aan banden leggen door leeftijd. Zoveel is intussen wel duidelijk.
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
Boomers zoeken argumenten voor een aankoop
Stellen dat merken geen rol van betekenis spelen bij de keuze van een product of service van zodra 50 op de teller verschijnt, is toch wat kort door de bocht. Merken blijven wel degelijk een belangrijke rol spelen in het leven van 50+. Maar boomers bedienen zich subtieler, rationeler en bescheidener van merken. Ze willen vooral laten blijken dat de keuze voor een bepaald merk een rationele keuze is en niet een impulsieve actie aangedreven door de emoties van het moment. Niemand geeft graag toe dat de marketeer hem in zijn fuiken heeft gelokt met één of andere campagne en zeker de boomer niet die met zijn jarenlange ervaring wil laten uitschijnen dat hij deze strategieën onmiddellijk doorziet.
Dat er dan geen impulsaankopen meer gebeuren en dat emoties nooit nog de overhand krijgen van rationele argumenten, wil ik hiermee niet gezegd hebben. Na zijn vijftigste verjaardag blijft deze consument net als voordien vaak onvoorspelbaar. Wie 50+ over de streep wil halen, houdt er best rekening mee dat die consument op zoek is naar argumenten waarmee hij zijn aankoop kan verantwoorden bij zichzelf en de buitenwereld. Achterhalen welke die argumenten van 50+ zijn, is één van de uitdagingen waar de marketeer voor staat. 
Rationele argumenten als prijs, kwaliteit en functionaliteit passen beter bij boomers dan coolness wat beter werkt bij jongere generaties. Toch kan coolness achterliggend en onbewust de reden zijn voor een aankoop wat het allemaal nog wat ingewikkelder maakt. Zou elke BMW-rijder helemaal overtuigd zijn van het design en de kwaliteit van zijn auto of is er toch meer aan de hand?
Net als bij jongere consumenten ondersteunen merken ook de identiteit van babyboomers, zelfs voor wie dit staalhard ontkent. Delvaux handtassen zijn veel meer dan leder van superieure kwaliteit. Boomers die in het weekend de Cannondale racefiets van stal halen waar ook de pro’s De Ronde en Paris-Roubaix mee rijden, doen dit niet enkel omdat de fiets hen zoveel harder laat fietsen. Zelfs al beweren ze bij hoog en laag dat hun keuze enkel gebaseerd is op een objectief vergelijkend onderzoek van de markt en getoetst aan hun zeer specifieke persoonlijke noden.
Influencer marketing
Vandaag kunnen we niet meer om influencer marketing heen. Kim Kardashian bereikt online 160 miljoen volgers. Andrew Bachelor aka King Bach bereikt met zijn Vine video’s meer dan 37 miljoen volgers en dichter bij ons telt Joy Anna Thielemans intussen 137k volgers op Instagram alleen. We hebben het hier in de eerste plaats over millennial influentials. Millennials voor millennials zoals je vroeger Kinderen voor Kinderen had. “Een influencer is de extreme versie van zijn/haar community,” definieert Carole Lamarque van wie half maart haar boek Influencers uitkomt, dit fenomeen. Er is tot op bepaalde hoogte erkenning met die influential maar hij is beter, straffer, slimmer, avontuurlijker, … dan wie hem volgt.
Laten boomers zich ook op sleeptouw nemen door online influencers zoals jongere generaties dit doen? Volgens Carole Lamarque zou het kunnen als die influencers inspelen op de interesses en noden van 50+ die online op zoek gaat naar rationele en objectieve informatie. “Wie online zijn Harley Davidson ervaring en expertise deelt, krijgt volgers met gedeelde passie die niet noodzakelijk tot dezelfde generatie behoren. Een influencer die zijn expertise deelt met zijn netwerk, zal goed scoren bij 50+ die minder dan jongeren op zoek is naar entertainment. Zo zou fiscaal expert Michel Maus een influencer kunnen worden op Twitter, Facebook en Youtube voor wie op zoek is naar tips om zijn belastingen te optimaliseren. 50+ situeert zich in de Pavlov piramide aan de bovenkant en is dus meer op zoek naar ontplooiing.” 
Misschien komt Steven Van Belleghem in de buurt van het profiel van de influencer zoals hij hierboven wordt omschreven met zijn Steven’s Week vlogs op zijn Youtube channel. Hij bouwt een band op met zijn volgers door hen wekelijks te informeren over zijn zoektocht naar ‘customer centricity in a digital world’. Maar dat hij geen boomer is, moeten we dan wel door de vingers zien.
Micro influencer
Maar van een 50+ celebrity versie van Kim Kardashian heb ik geen weet en ik vrees dat dit concept ook niet werkt bij boomers. Zelfs George Clooney die zijn Nespresso online met ons deelt op Youtube kan je geen online influencer noemen. Ondanks de looks en zijn celebrity status heeft hij geen community die hem op de voet volgt omdat hij noch zijn leven, zijn ervaringen, zijn expertise of wat dan ook deelt. Terwijl een barista of bartender die zijn kunsten met het brede publiek online met zijn volgers deelt of een vinoloog die wekelijks een wijntje voorstelt dit zonder twijfel wel kan zijn. 
Intussen delen boomers ongevraagd online hoe ze de beste Tarte Tatin bakken met Herta bladerdeeg of hoe ze de Shimano versnellingen van hun racefiets afstellen. Merkambassadeurs en onbewuste micro influencers die op een authentieke manier de ins en outs van een merk delen met een beperkt aantal volgers. Het gebeurt onder de ogen maar vaak buiten het zicht van merken. Jammer, want ook hierin zit potentie om de influencer marketing voor boomers vorm te geven.
Met dank aan Carole Lamarque van Duval Union en Geert Torfs van Onlane.
Deze post verscheen ook op Linkedin en op Medium
Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
The Silver Ones by Filip Lemaitre - 5M ago
Zo denken millennials over boomers
"De lekkende generatie", zo noemde een millennial waarmee ik vorige week op de koffie ging de vijftigplussers. “Zo zie je ze toch in de reclame,” verduidelijkte hij. Hij had het over de generatie van zijn ouders. Dat dit geen marginaal probleem is waar her en der een vijftiger last van heeft, blijkt uit onderzoek van Tena in Nederland. De helft van de vrouwen tussen 30 en 65 kampt met urineverlies en slechts 1 op 3 van de mannen ouder dan 40 ondervindt helemaal geen probleem met de kleine boodschap. Tja, mijn koffiegezel maakte onbewust een punt. De kans dat je ooit in de supermarkt op zoek moet naar inlegkruisjes of broekjes die gênante ongelukjes moeten voorkomen, is niet van de pot gerukt.
Even terug naar het gesprek in de koffiebar waar ik snel even doorspoel naar een volgende quote die bleef hangen.
“Toen ik mijn ouders liet weten dat ik veilig was geland, stonden ze net op een concert van Tiësto. Mijn moeder liet me via haar telefoon meeluisteren naar de elektronische beats die deze Nederlandse dj door de boxen jaagde.”
Ik heb er geen idee van wat de gemiddelde leeftijd van een Tiësto fan is en nog minder van hoeveel mannen en vrouwen er met incontinentiemateriaal in de broek rondlopen, maar de kans dat beide werelden elkaar daar ontmoetten, is dus niet ondenkbaar. Dit is ook wat reclame voor incontinentiemateriaal probeert uit te stralen. Zelfs al sluit het onderaan niet meer helemaal perfect, je kan nog altijd het leven leiden dat je wil. Maar toch is het beeld van een lekkende generatie bij mijn koffiegast blijven hangen terwijl zijn ouders wel op Tiësto zijn mixes stonden te shaken een tijdje terug.
Dit gesprek in de koffiebar illustreert duidelijk hoe reclame bewust of onbewust bijdraagt aan de beeldvorming en stereotypering of ervan uitgaat. Dit is vaak een kip-ei verhaal en voer voor een andere blogpost.
Zet boomers niet in hun pamper.
Reclamespots over inlegkruisjes, verbanden en broekjes zijn voor een aanzienlijke groep 50 plussers heel relevant. Ik zie spotjes voorbijkomen waar het nut en meerwaarde van wat ze erin aanprijzen minder duidelijk is. Anderzijds scheppen deze advertenties voor incontinentiemateriaal een beeld van een generatie waar de eerste tekenen van verval opduiken. Iets wat die 50 plusser zo lang mogelijk wil uitstellen en desgevallend niet graag mee te koop loopt. 100% absorberende onderbroekjes die onzichtbaar blijven voor de buitenwereld waarmee je kunt shaken en jiven, illustreert dit treffend. Wie met urineverlies kampt en met uitbreiding iedereen die hiervoor in aanmerking komt, wil dus niet in zijn pamper gezet worden in een reclameblok op tv of in de bioscoop. 
Anderzijds wijzen marketeers er ons op dat de ervaren of zoals u wil de oudere consument meer dan zijn jongere tegenhanger verwacht dat de adverteerder hem uitlegt wat de voordelen en de meerwaarde van het product voor hem of haar betekenen. Dat je cool bent en erbij hoort als je Always of Tena gebruikt om maar eens namen te noemen, zal een boomager worst wezen in dit geval. Wie met urinevlies kampt, wil het allerbeste hulpmiddel tegen de beste prijs om het even heel zwart wit te stellen. Overtuig de boomer met de kwaliteit en relevantie en je hebt een klant gewonnen. 
Catch 22
Toch is het een catch 22 waar wellicht elke reclamemaker mee worstelt die de vraag in zijn mailbox krijgt een campagne te ontwikkelen voor incontinentiemateriaal. Wie de werking en de kwaliteit van het product centraal stelt, bruuskeert misschien de potentiële klant. Ligt de focus dan te veel op de uitstraling van het merk, dan raakt de oudere consument niet overtuigd. Het blijft een bijzondere dunne koord waarop de reclamemaker zal moeten balanceren.  
Nu ben ik eens benieuwd naar wat jij van deze 3 reclamespots vindt die je hier kan bekijken en tegelijkertijd beoordelen. Alvast bedankt hiervoor.
(Enkel voor wie een Google account heeft)
Read Full Article
Visit website

Read for later

Articles marked as Favorite are saved for later viewing.
close
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Separate tags by commas
To access this feature, please upgrade your account.
Start your free year
Free Preview