Loading...

Follow Mister Cocktail on Feedspot

Continue with Google
Continue with Facebook
or

Valid

Het is het jaar 2008. Hamburg. Een hete zomer. Deze zomer zou de geboorte van een van de meest succesvolle hedendaagse cocktails: de Gin Basil Smash. En dat is vandaag precies 10 jaar geleden!

Het team van Le Lion, een zeer stijlvolle bar in speakeasy-stijl in het oude centrum van de stad, zat te spelen met wat gin en wat basilicum en ze werden geïnspireerd door de Whisky Smash. Dit is een zeer oude drank, gebaseerd op Bourbon, die wordt ‘gesmashed’ met verse citroen, verse munt en een beetje suiker. De Gin Basil Smash gebruikt een goede gin als basis, met verse citroen, verse basilicum en een beetje suiker en de rest is geschiedenis.

De “Celery Basil Smash”, een heerlijke variatie op de moderne klassieker!

De drank verspreidde zich als een lopend vuurtje door Duitsland en veroorzaakte de beruchte Basil-mania, vergelijkbaar met de tulpenmanie in Nederland. Het was enkel door een krachtige tussenkomst van de regering dat dit niet leidde tot een publieke verontwaardiging tegen basilicum-boeren, toen boze barmannen hen bezet hielden om te protesteren tegen de hogere prijs. Ok, misschien overdrijf ik hier een beetje, maar kort gezegd: het werd erg populair, heel snel. En hier werd de invloed van sociale media voor het eerst getoond: social media was er in 2008 pas nèt, kun je de tijd voor Facebook en Instagram nog herinneren? Ik ook niet!

De Gin Basil Smash maakte de overstap van een lokale cocktail naar een moderne klassieker binnen enkele maanden. En gelukkig voor ons dat het zo’n makkelijke cocktail is om thuis te maken!

Methode:
Snijd een citroen doormidden en knijp 1 helft uit in een shaker, de geperste citroen gaat er ook in. Voeg 20 ml suikersiroop (of 2 theelepels fijne witte suiker), 6 – 8 grote basilicumblaadjes toe en muddle goed (smash !!). Voeg nu 60 ml / 2 oz goede gin toe en vul de shaker met icecubes. Schud het echt, heel goed – op deze manier zorg je ervoor dat de inhoud fel groen kleurt. Zeef in een tumbler, gevuld met vers ijs. Als je een finestrainer (of theezeef) hebt, gebruik deze dan, zodat fijne deeltjes basilicum je perfecte glimlach niet kunnen verpesten.

Jörg Meyer en zijn Gin Basil Smash – foto door Gino van Meenen

The post Gin Basil Smash – 10e verjaardag van deze klassieker appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
Mister Cocktail by Mister Cocktail - 1w ago

Brandy is één van de minder bekende soorten gedistilleerd die je vast wel eens ergens in een slijter hebt gezien. Toch zijn er een paar soorten die je ongetwijfeld vaker in je glas hebt gehad dan je zou vermoeden. Denk aan Cognac, Armagnac en Pisco bijvoorbeeld. Brandy is namelijk een distillaat op basis van druiven. Uit Spanje komt Carlos I – Brandy de Jerez, en daar is iets bijzonders mee.

Door Albert van Beeck Calkoen

De streek Jerez de la Frontera draait met name rondom sherry. Of eigenlijk: draait helemaal rondom sherry. Uitsluitend in dit gebied mag namelijk deze wijn worden gemaakt en dat wordt al gedaan sinds ruim vóór de geboorte van Christus. Zelfs tijdens de bezetting door de Moren werd de productie voortgezet. Er waren immers Nederlanders die dit maar al te graag wilden kopen om als basis te dienen voor fruitlikeuren. De naam brandewijn komt hier dan ook vandaan en dit is dan weer waar de Engelse verbastering brandy vandaan komt. Net zoals dat Sherry een verbastering is van Jerez (en Gin van Genever, als we toch bezig zijn). Deze kennis van distilleren vloeide uiteindelijk terug naar Spanje, waar ook druiven werden gedistilleerd. Hiermee wordt Brandy de Jerez gemaakt. Eén van de weinige soorten brandy die een Protected Designation of Origin (PDO) heeft, de meest stringente bepaling voor productie en herkomst van een product. Dit houdt in dat het hele product in die regio is gemaakt, samengesteld en verpakt.

En voor deze Carlos I was vorige week Rocio Osborne, 6e generatie van deze beroemde sherrymaker,  in Amsterdam. Door zelf het verhaal te vertellen van haar familie wilde ze bij de aanwezigen de kennis over deze iets vergeten drank weer opvijzelen. Broodnodig, want ondergetekende was weliswaar 3 jaar geleden in Jerez, enige brandies heb ik daar niet gedronken. Afijn, het bekende verhaal van Mozes en de berg. En zo kregen we in Hotel V op de Fizeaustraat te Amsterdam een heerlijke tasting van hun Solera Gran Reserva range, bestaande uit Carlos I brandy, Imperial X.O., Amontillado en Pedro Ximenez. Deze laatste twee zijn een speciale uitgave èn gelimiteerd op 6.000 flessen wereldwijd en bovendien voor het eerst te proeven in Nederland. Lucky us!

Het verhaal van Thomas Osborne begint in 1772 en is daarmee een van de oudst nog steeds operationele bedrijven ter wereld. In 1889 vindt een cellar master een aantal vaten, met daarin een drank die zo geweldig smaakte dat deze in hun ogen de wereld kan veroveren. Besloten wordt om zelf ook brandy te gaan maken, welke vernoemd wordt naar Carlos I, Koning van Spanje tussen 1519 tot 1556, maar ook van de Holy Roman Empire, Duitsland en Italië. Net als sherry krijgt deze brandy de appellatie van origine (PDO), wat inhoudt dat de druiven die gebruikt worden afkomstig moeten zijn uit de regio onder Jerez de la Frontera (maak een denkbeeldige driehoek tussen deze stad, El Puerte de Santa Maria en Sanlúcar de Barrameda), hier gefermenteerd en gedistilleerd moeten worden en hier op vat dienen te worden gerijpt, geblend en gebotteld). 

Voor de Solera Gran Reserva range geldt dat deze gerijpt is op Oloroso vaten, m.u.v. de PX. De X.O. en de Amontillado hebben daarnaast nog een rijping gekregen op vaten van de gelijknamige sherry. Deze vaten zijn minimaal 40 jaar in gebruik geweest in dit Solera Amontillado de Honda systeem, wat overigens bedacht is in 1857. De Pedro Ximénez (PX) heeft een volledige rijping op de vaten uit het gelijknamige PX Viejo Solera systeem ondergaan. Het mooie van een solera systeem is dat altijd een deel van de drank in de vaten achterblijft. Zodoende zit er in theorie (maar ook in de praktijk) altijd een (heel) klein deel drank in dat afkomstig is van de allereerste batch die ooit in het vat is gegaan. Het werkt alsvolgt: de jongste distillaten (Holendas) hebben tijd nodig om tot rust en rijping te komen en te mengen met de oudere delen. De 3 lagen vaten worden in volgorde van ouderdom voor een deel geleegd, te beginnen met de Solera (die ligt het dichtst bij de grond, vandaar de naam). Vervolgens wordt vanuit de laag erboven, 1* Criadera, de Solera weer bijgevuld. Dat proces wordt ook herhaald voor de laag erboven (2* Criadera). En dat gaat oneindig door. Vandaar ook dat je nooit een leeftijdsaanduiding kan geven aan drank dat gerijpt is via een solera systeem.

De vaten die gebruikt worden zijn altijd gemaakt van Amerikaans eiken en dienen ervoor te zijn gebruikt voor het maken van sherry. Hierin geldt een minimum van 2 jaar, maar je kan je voorstellen dat er een enorm verschil in kwaliteit is tussen vaten waar 2 jaar sherry in heeft gezeten en vaten waar 40 jaar of langer sherry in heeft gelegen. Carlos I gebruikt vaten uit hun eigen bodega’s, en allen met een minimale voorgeschiedenis van 20 jaar. Hierdoor komt het karakter van de verschillende vaten nòg beter naar voren in de brandy’s en dat verschil, mijn waarde lezer, is wat je in huis wilt hebben. Overigens zijn alle brandy’s uit de Solera Gran Reserva Range vervaardigd van de Airén druif en gedistilleerd met een traditionele Alquitaras, een koperen ketel in de stijl van Moren.

Carlo I – Brandy de Jerez
Gerijpt op ex-Oloroso vaten met een licht gehalte suiker van 9 gram per liter, afkomstig van de sherry. De neus is vol met veel vanille en cacao, smaken die ook in de mond duidelijk naar voren komen, samen met vijgen en notige smaken. Die laatste zijn een duidelijke indicatie van het vat waarin deze brandy heeft gerijpt.

Carlos I – Amontillado
Deze brandies, gelimiteerd op slechts 6.000 flessen dus, heeft een eerste rijping op ex-Oloroso vaten ondergaan en daarna een finish op ex-Amontillado vaten. Zoals ik eerder aangaf is dit laatste systeem de absolute top in sherry-land. Bij dit systeem dient elke stap van het proces te worden bijgewoond en vastegelegd door de Consejo Regulador, dit om te voorkomen dat er kan worden gesjoemeld op wat voor manier dan ook. Want dat is natuurlijk in het verleden veel gebeurd met sherry, vandaar het nu wat minder goede imago van deze toch echt hele mooie wijn.
Dit is een wel heel bijzonder distillaat, ik kan niet anders zeggen. Met een licht zoutig en mineralig karakter, bovenop de kenmerkende notige tonen van Oloroso en amandel van Amontillado.

Carlos I – Pedro Ximénez
De PX sherry bevat maar liefst 400 gram suiker per liter en ja, daar kun je dus behoorlijk wat van terugvinden in deze brandy. Dit is ook weer zo’n smaakexplosie, die begint met veel fruit, rozijnen en noten en dan doorloopt in geroosterde cacao en zoethout. 

Carlos I – X.O. Imperial Brandy
Ook deze brandy is deels gerijpt op ex-Amontillado vaten en die complexiteit vertaalt zich in een werkelijk subliem distillaat. Hier vind je tonen van crème brulée, gebrande koffie, hazelnoot, vijgen en gedroogd fruit.

The post Herontdekt: Brandy de Jerez appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Natuurlijk is het leuk om wéér een tekening te krijgen van een dino of Pokémon of een gevingerhaakte potloodhouder.  Maar eigenlijk wil je je zoontje van 5 gewoon duidelijk maken dat je een fles whisky wil.  Een goeie.  Dat hij daar best z’n gespaarde centjes van het zwemdiploma A aan mag uitgeven.  Later snapt hij dat wel.  Echt.  Hier een lijstje van 4 whiskies die je gewoon in je kast wilt hebben staan.

The Glenlivet Captain’s Reserve
Deze vermaarde whiskymaker heeft een nieuwe Cognac cask finished whisky uitgebracht, vernoemd naar Captain William Grant Smith, achterkleinzoon George Smith, de oprichter van het bedrijf. William vocht in Frankrijk tijdens WO I en was daarna zeer actief bij The Glenlivet om de whiskymaker door de moeilijke tijd van de Drooglegging te loodsen.  In deze whisky komen Franse elementen samen met Schotse, aangezien deze whisky deels is gerijpt op Cognac vaten.

Het is een enerzijds typische Speyside single malt whisky, aan de andere kant is de Cognac zeer herkenbaar aanwezig. In de neus vol-zoet met fruitige aroma’s. Denk aan honing en abrikozen jam met kaneel en iets kruidige drop. Ook in de mond veel fruitige tonen van peer en zoet citrus als mandarijn en de voor Cognac zo kenmerkende rozijnen.  De nasmaak is lang en vol.  Een whisky met een wel zéér interessante prijs-kwaliteit verhouding. Te koop bij waarschijnlijk elke slijter vanaf ongeveer 4 tientjes.

Highland Park ‘The Light’
In het noorden van Schotland, op Orkney, ligt Highland Park.  De band met de Vikingen wordt door dit huis al decennia lang onderstreept door de bijzondere vormgeving en special edities die bol staan van Keltische symboliek. De nieuwste aanvulling is ‘The Light’ in navolging van de eind vorig jaar uitgebrachte ‘The Dark’. Deze editie staat voor de smaken van de lente en zomer. Hiermee viert Highland Park de periode waarin men de warme buitenlucht opzoekt en de heldere zomerdagen omarmt. Dit uit zich in de whisky door haar heldere kleur en tonen van gekarameliseerde peer, vanille, cederhout en nootmuskaat.

THE LIGHT en THE DARK delen samen het verhaal van de tegenstrijdige seizoenen die in continue cyclus woeden en rusten over de Orkney eilanden waar Highland Park wordt gedestilleerd en onze Viking voorvaderen ooit voet aan land zetten. Maar ook van de intense balans van deze award winning whisky’s, gekenmerkt door de rokerige zoetheid als resultaat van het klimaat en vakmanschap. Die zin kwam dus uit het persbericht, voor zover dat nog niet duidelijk was.  De prijs van deze geturfde krachtpatsers ligt altijd wat hoger en deze licht-groene en wel zeer fraai vormgegeven fles vormt voor iets boven de € 200 uit het zakgeld-budget van je zoontje een wel zeer mooi teken van vaderliefde.

Ardbeg Grooves
Deze whisky wordt vervaardigd op de Isle of Islay, het eiland aan de westkust van Schotland dat beroemd is om de peaty malts.  Elk jaar begin juni is het Ardbeg Day en wordt een limited edition uitgebracht, traditioneel de laatste dag van het Islay Festival of Music and Malt.  Dit jaar viel Ardbeg Day op 2 juni en was het de Grooves die werd geïntroduceerd. Deze naam van deze whisky is gebaseerd op het jaar 1969, een referentie naar de vrije geest en onorthodoxe gang van zaken die zo kenmerkend is voor dit bedrijf.  De Grooves is namelijk gerijpt in wijnvaten die intens verkoold zijn totdat diepe groeven gevormd werden, de zogehoten alligator toast.  En vandaar ook de naam Grooves.  En dat proef je terug in deze single malt, één van de meest peaty varianten die ik van dit huis heb geproefd, maar tegelijk ook een van de meest kruidige.  

Deze Islay Malt is in de neus iets zoutig en vlezig, met barbeque-rook , maar ook met zwarte en rode bessen.  De kenmerkende jodium en iets rubberige smaak ontbreken uiteraard niet. In de mond is de whisky zeer vol en start erg assig en droog, maar er komen ook veel smaken doorheen als donkere karamel, paprika, vanille en popcorn.  De afdronk is uiteraard lang.  Die turf blijft wel even bij je, zeker in combinatie met deze diepe char, dus een absolute voorkeur voor zeer rokerige en geturfde malts is een must.

Voor rond de € 120 heb je een groovy vaderdagkodo in handen!

Dalmore 12 years old
Dit is één van mijn favoriete Highland Malts. De distilleerderij ligt in Alness, een stukje ten noorden van Inverness in een rijk weidegebied en werd opgericht in 1839. Het hert op de fles refereert aan het verhaal dat in 1263 Colin Kintail, leider van de Mackenzie Clan, het leven van de Schotse koning Alexander III redde. Een hert met meer dan 12 punten aan het gewei werd een koninklijk hert genoemd en derhalve gaf de koning toestemming aan de clan om dit hert als symbool te gebruiken. Toen in 1867 de familie Mackenzie de distilleerderij kocht, gingen zij het hert dan ook op hun fles voeren als symbool van hun familie.

De Dalmore 12 yo is 9 jaar gerijpt op ex-bourbon casks, waarna de helft van de inhoud verder wordt gerijpt op ex-Metusalem Oloroso vaten en de andere helft door blijft rijpen op bourbon vaten. Metusalem is een soort Oloroso sherry die iets is aangezoet met PX sherry en via een solera-rijping minimaal 30 jaar oud dient te zijn. En dat komt uiteraard sterk terug in deze whisky. In de neus is de invloed van de sherryvaten overduidelijk met een wat zoete geur van rozijnen en vanille, met tegelijk complere tonen van nootmuskaat, donkere chocolade en koffie. De smaak is iets droger dan de neus en een stuk kruidiger die er ook voor zorgen dat dit niet meteen een héle zoete whisky is.  De nasmaak is niet extreem lang maar erg plezierig, met zacht karamel en kruidig eikenhout.

Met een kleine € 50 is dit een zeer fraaie 12 jaar oude single malt die sowiese niet in je collectie mag ontbreken!

The post Deze whiskies wil je krijgen op vaderdag! appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Het is 1748. Onder leiding van Karel van Bourbon, koning van Napels, worden opgravingen gedaan net ten zuiden van de stad, waar bouwvakkers bij het graven van een tunnel op oude Romeinse gebouwen stuitten.  Een perfect geconditioneerde stad wordt langzaam blootgelegd, met daarin ook geweldige muurschilderingen en beeldhouwerken.  Deze kunstwerken trekken de belangstelling van kunstenaars uit Rome maar ook uit de rest van Europa, die massaal naar Pompeï trekken om deze te bestuderen. 

“De Drie Gratiën” van Antonio Canova

De nieuwe vondsen vormen ook de basis voor de herontdekking van de klassieke Romeinse en Griekse kunsten, waarbij ook de klassieke uitgangspunten als esthetische norm worden aangehouden. Rust, stilte en harmonie worden als essentie van het schone gezien. De theoriën van Johann Joachim Winkcelmann zijn hierbij leidend en hij beschrijft in zijn Geschichte der Kunst des Alterhums (1764) hoe kunstenaars universele schoonheid kunnen – of eigenlijk moeten – creëren. Hij spoort kunstenaars aan om ‘hun kwast in het verstand te dopen’ en zo een moraliserende boodschap toe te voegen. Schilder Anton Raphael Mengs, bevriend met Winckelmann onderschrijft èn onderstreept diens ideeën. Zijn uitgebalanceerde schilderij Parnassus op het plafond van de Villa Albani in Rome geldt als startpunt van het neoclassicisme

De archeologische vondsten lokken een rage uit onder jonge aristocratische Europeanen. Velen ondernemen de maandenlange reis naar Italië met als hoogtepunt Rome. Zo ook Johann Wolfgang von Goethe en de ‘graaf en gravin van het Noorden’, de latere Russische tsaar Paul I en zijn vrouw Maria Fjodorovna. Zij ontmoeten op hun ‘Grand Tour’ de grote kunstenaars van het moment.

Aan de hand van ruim zestig sculpturen, schilderijen en tekeningen van 25 toonaangevende kunstenaars gaat de bezoeker net als de Grand Touristen op Italiëreis. En treft daar de kunstenaars van die tijd, onder wie Pompeo Batoni, Anton Raphael Mengs, Angelika Kauffmann, Giovanni Piranesi, en de beroemdste van allemaal, Antonio Canova. Van hem zijn maar liefst acht sculpturen in de tentoonstelling te zien, waaronder de beroemde Drie Gratiën, topstuk van de tentoonstelling.

Er worden drie verschillende audio tours aangeboden, allen te volgen met hetzlefde kastje dat je bij entree kan meenemen. De eerste tour is die met highlights, waaronder uiteraard “De Drie Gratiën”, maar ook Perseus en Andromeda van Mengs en het hieronder afgebeelde schilderij van Panini. Daarnaast is er de mythologische tour, waarbij kunstwerken die een zeer sterke mythologische betekenis hebben, zoals Pygmalion en Galatea van Laurent Pécheux. De derde tour is een bijzondere, namelijk van klassieke muziek dj Von Rosenthal. Hij maakte voor Classic Beauties een soundtrack, die ook als muziektour op de audioset te horen zal zijn, die ook op Soundcloud te beluisteren is. Hij creëert een romantische sfeer waar de muziek de diepere, sensuele onderlaag bij de prachtige werken van o.a. Canova, Mengs en Kauffmann een extra dimensie geeft. Von Rosenthal deed dat in 2016 al bij de tentoonstelling Spaanse Meesters uit de Hermitage, wat zeer positief ontvangen werd. 

Giovanni Paolo Panini, Preek van een sibille op Romeinse ruïnes met de Apollo van Belvédère, 1740–50 © State Hermitage Museum, St Petersburg

Deze werken, en vele anderen, zijn te zien in de tentoonstelling Classic Beauties. Kunstenaars, Italië en de schoonheidsidealen van de 18de eeuwvanaf 16 juni 2018 tot en met 13 januari 2019 in de Hermitage Amsterdam.
Het is aan te raden de kaarten online te kopen, om de wachtrijen te voorkomen.

The post Klassieke schoonheden in De Hermitage appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
Mister Cocktail by Mister Cocktail - 1M ago

Echte klassieke cocktails kenmerken zich door een combinatie van eenvoud en stijl, met vaak niet meer dan twee of drie ingrediënten en een garnering.  De Daiquirí, Margarita, Dry Martini en Manhattan zijn hiervan bekende voorbeelden.  Google maar eens een top 10 klassieke cocktails en deze staan er zeker in.  Een andere cocktail die vrijwel altijd in zo’n rijtje staat is de Negroni: gin, rode vermouth en Campari in gelijke delen gemixt met veel ijs en met een schijfje sinaasappel als garnering.

Maar ik moet toegeven: niet iedereen zal de Negroni direct weten te waarderen.  De reden?  Da’s een makkelijke: dit komt door de Campari, de flink bittere drank uit Milaan. Maar laat dit nou juist hèt element zijn dat onmisbaar is in de Negroni, de cocktail die tot de meest essentiële klassiekers is gaan behoren.  Grappig eigenlijk, want in Italië zijn echt weinig bekende cocktails ontstaan, waaronder de Americano, de Bellini en de Aperol Spritz.  Hoe kan het nou dat een land zo bekend staat om haar fantastische keuken, stijlvolle mode en glimmende bolide’s, zo weinig noemenswaardige cocktails heeft voortgebracht.  Wijn konden ze hier trouwens ook al heel lang maken, net als versterkte wijnen, die we later Vermouth zijn gaan noemen.

De eerste Italiaanse klassieker die op basis van Vermouth en Campari ontstond was de Milano-Torino. In Milaan was het Gaspare Campari die zijn bittere drank op de markt bracht, terwijl het in Turijn Martini & Rossi waren die hun vermouth produceerde. Deze twee werden vaak gemixt gedronken, vernoemd naar beide steden. Overigens werd deze mix veelal bij de apotheker besteld en uit 2 vaatjes los getapt: café’s waren toen nog nauwelijks bekend in Italië.  Deze mix reisde met Italiaanse immigranten naar de V.S. waar deze later met sodawater en sinaasappel werd bereid.  En ook weer terug naar Italië .  Daar werd deze manier van serveren “A Milano-Torino made in the American way” genoemd, kortaf Americano.

Dit vormt ook de basis voor de Negroni, eigenlijk de belangrijkste Italiaanse klassieke cocktail.  Over het ontstaan van deze cocktail doen 2 verhalen de ronde.  Het bekendste verhaal is dat van graaf Camillo Negroni, een flamboyante playboy, die in 1892 op 29-jarige leeftijd emigreerde naar New York.  Jaren later was hij weer op bezoek in zijn geboorteplaats Florence en uiteraard bestelde hij een Americano.  Hij verzocht de barman echter om het sodawater te vervangen door gin, elk met gelijke delen.

Camillo Negroni

Het andere verhaal gaat over graaf Pascalle Olivier De Negroni, afkomstig van het Franse deel van Corsica.  Hij was generaal in het Franse leger en gestationeerd in Senegal.  Nazaten van Pascalle hebben een brief uit 1886 gevonden waarin wordt verwezen naar de populariteit van de Negroni, de cocktail die Pascalle zou hebben bedacht toen hij in Afrika zat.

En zo kan het dus zijn dat de bekendste Italiaanse klassieker eigenlijk door een Fransman is bedacht.  In Afrika.  Maar maakt het echt iets uit?  Eigenlijk niet, want het belangrijkste is dat de Negroni een fantastische cocktail is, zeer veelzijdig en stijlvol als een Italiaans racemonster.

Zo maak je m:

Roer 3 gelijke delen gin, rode vermouth en Campari in een tumbler met veel ijs, tot het geheel goed koud is.  Proef tussendoor of je misschien wat gin of vermouth moet toevoegen om jouw perfecte smaak te bereiken.  Garneer met een schijf vers gesneden sinaasappel.

De standaard verhouding is 3 gelijke delen (bijvoorbeeld 30 ml per deel), maar geen twee gins en geen 2 vermouths zijn gelijk aan elkaar.  Daardoor verschilt deze verhouding per combinatie een heel klein beetje.  Daarom is tussentijds proeven belangrijk, zodat je echt de beste mix krijgt! Soms kun je voor de balans een beetje gin of vermouth toevoegen.
Enige jaren geleden heb ik op Instagram enkele tientallen verschillende combinaties geproefd en voorzien van smaaknotities plus de beste mengverhouding.  Mijn favourite vind je hieronder!

The post De Negroni appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 
Mister Cocktail by Mister Cocktail - 1M ago

In bartenderland zijn er vele competities waarin men elkaar naar de kroon kan steken. Er zijn dan ook meerdere titels te behalen, maar niet allemaal zijn ze even prestigieus. De competities waarmee je echt naam kan maken zijn dan ook gering: World Class, Diplomático World Tournament en Bacardi Legacy. Nog nooit wist een Nederlander één van deze finales te winnen. Tot dit jaar.

Door: Albert van Beeck Calkoen

Erik van Beek (midden) wint de Nederlandse finale in december 2017.

Passie is met recht het meest onjuist gebruikte woord van het moment. Het wordt te pas en te onpas overal bijgesleept om iets dat maar lijkt op interesse meteen weg te zetten als ‘passie’. Zo vertelde een bevriende marketeer mij eens dat haar nieuwe passie witte thee was, omdat ze voor een bekend theemerk dit mocht gaan doen. En op tv wordt het woord passie gebruikt als vlag om modderschepen van formats te bedekken. Maar de echte betekenis van het woord passie is een hele andere.

Ik kwam een jaar geleden een anekdote tegen over een Daniel Humm (Eleven Madison Park), die werd geïnterviewd door Esquire. Hij vertelde daarin over zijn passie, voor eten en koken, maar de journalist reageerde hier nauwelijk op. Waarschijnlijk omdat hij ook het woord passie zwaar overrated vond. De chef merkte dit en legt uit wat zijn opvatting van het woord passie is, waarbij hij refereert aan het Duitse woord hiervoor: leidenschaft. Als je goed kijkt naar het woord zie je wat het hier betekent: het plezier om te lijden. “Dat is mijn vertaling” zegt hij “Passie is niet iets plezierigs. Ben je bereid om hiervoor te lijden? Dan heb je een passie. Anders is het een hobby. Passie is geen hobby.”

Dit verhaal kwam weer bij me op toen ik de afgelopen maanden Eric van Beek zich zag voorbereiden op eerst de Nederlandse en daarna de Wereldwijde finale van Bacardi Legacy. Het concept dat hij had gekozen was Cariño, geïnspireerd op “te tengo cariño”. Wat zoveel betekent als zorg voor elkaar. Want waar tot enkele jaren geleden een enkele, geweldige, presentatie op een podium soms voldoende was om met de eer te gaan strijken, spreiden wedstrijden zich tegenwoordig over meerdere maanden uit. Zo moet de cocktail worden gepromoot via het eigen menu, maar ook door guest-shifts in andere barren te doen, in meerdere landen.

En dan komt het er uiteindelijk op neer: wie gaat hierin het verst en wie kan dat combineren met een feilloos gevoel voor gastvrijheid, presentatie en kunde. En dan komt de netgenoemde definitie van passie ineens om de hoek zetten: wie is bereid om het meest te lijden om het ultieme doel, het winnen van de competitie, te behalen. De weg van Eric was een lange en tijdens de Nederlandse finale was hij zeer emotioneel na het verzekeren van zijn plek bij de 34 finalisten in Mexico City. Tussentijds had hij ook nog de Europese finale op zijn naam geschreven, waarin hij door de jury “The best prepared bartender ever” werd genoemd. Hij investeerde zijn geld intussen om naar andere landen te reizen om hier zijn cocktail te promoten en had zelfs 2 weken lang een billboard langs de A5 gehuurd om zijn Cariño te promoten.

De cocktail zelf bestaat uit ingrediënten die iedereen wel kent, of kan kennen. Geen zelfgemaakte siropen, bitters of infusies dus. Bacardi 8 años, Griekse yoghurt, gele Chartreuse, limoensap en vanillesiroop met een beetje nootmuskaat als garnering. En toch maakte hij hiermee zo’n bijzondere creatie dat dit, in combinatie met zijn spoken word presentatie, de jury in Mexico overtuigde om hem tot de 10e winnaar van de Bacardi Legacy te benoemen. Ook zij herkenden de ware passie en de jury noemde hem een voorbeeld van wat je kan bereiken als je je hart en ziel ergens in stopt.

Eric is nu weer te bewonderen in Bar TwentySeven, gelegen op de Dam te Amsterdam. Hier presenteerde hij onlangs het nieuwe pro-biotische cocktailmenu. Om maar aan te geven dat de ambitie van deze pas 24-jarige bartender torenhoog is. Maar van dat alles merk je als gast niet direct iets, je zal met een brede glimlach worden verwelkomd in de bar, om daar kennis te maken met Cariño.

Zo maak je de Cariño:

50 ml Bacardi 8 años
30 ml Griekse yoghurt
10 ml Citroensap
20 ml Vanillesiroop
5 ml Gele Chartreuse

Dit shake je echt goed met ijsblokjes, waarna je het door een barzeef èn een theezeefje in een cocktailcoupe schenkt. Maak de cocktail af met een mespuntje versgeraspt nootmuskaatpoeder. 

The post Passie is geen hobby appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Het zijn mooie dagen voor de liefhebber van gin: in verschillende steden zijn gin-festivals, zaterdag 9 juni is het World Gin Day en een paar dagen later is het World Cucumber Day.  En uiteraard maakt Hendrick’s Gin hier al een jaren een wel zeer bijzonder feest van.  Dit jaar introduceren ze zelfs een nieuw betaalmiddel bij Marktkantine, voor 14 en 15 juni tot Komkommerkantine omgedoopt.  Je kan dan namelijk betalen met een komkommer, tegen een zeer stabiele wisselkoers van één Hendrick’s & Tonic. 

De Marktkantine is de eerste locatie die komkommers als geldig betaalmiddel accepteert.  Vanaf 14 juni – World Cucumber Day – kan een selecte groep ginliefhebbers twee dagen lang hun gin-tonic afrekenen met het ‘groene goud’ in de Komkommerkantine.  Komkommers krijgen die dagen niet enkel erkennig in de kassa, ook gerechten worden bereid met deze nobele groente.  En uiteraard laat de pop-up bar geronommeerd komkommerentertainment invliegen.  Jennifer – Ginnifer – de Jong, de Nederlandse ambassadrice van Hendrick’s Gin en tevens komkommereconome, licht dit toe: “We merken al een tijdje dat men – na de bitcoin – weer op zoek is naar een tastbaar alternatief  voor reguliere betaalmiddelen.  Dat alternatief is de komkommer.  Al jaren dromen we van een wereld waarin we cash inruilen voor komkommers. Deze bijzondere groente verdient die erkenning.”

Jennifer “Ginnifer” de Jong – brand ambassador voor Hendrick’s Gin en Komkommereconoom

Slechts een selecte testgroep (18+) krijgt toegang tot De Komkommerkantine.  Aanmelden kan door een bericht via WhatsApp te sturen naar +316 5434 5923. Uit alle aanmeldingen worden de meest wonderbaarlijke individuen geselecteerd voor een bezoekje aan deze bar.  Zij krijgen op vertoon van hun legitimatie toegang.  Vanwege het prille stadium waarin de lancering van dit betaalmiddel zich bevindt kan er maximaal 1 komkommer per gast worden omgewisseld.  De Komkommerkantine accepteert komkommers in alle soorten en maten.  Namaakkomkommers vallen onder valsmunterij en zullen ook als zodanig worden behandeld.

De Jong: “Wij zien de financiële toekomst komkommerkleurig tegemoet.”  Blijf op de hoogte van de komkommerkoers en de ontwikkelingen rond de Komkommerkantine via de Facebook-eventpage en verdere instructies volgen spoedig. 

The post De Komkommerkantine – World Cucumber Day appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Aankomende zaterdag is het World Gin Day, een dag waar je natuurlijk al maanden naar toeleeft!  Om dit te vieren vindt de 2e editie plaats van het Gin Festival Utrecht, maar uiteraard kun je dit ook in je favoriete bar vieren, of gewoon thuis. 

De afgelopen jaren heb ik al veelvuldig over gin geschreven op mijn website.  Hoe dit de drankcultuur in Nederland volledig op z’n kop zet: van mainstream mixjes naar royale coppa’s vol ijs met mooie dranken, mixers en garneringen.  En hoe dit de toch wat zieltogende Nederlandse distillateur weer een geweldige manier verschaft om haar kunde te tonen.  Want vakmanschap is nog altijd iets dat in ruime mate aanwezig is in ons landje, dat in vroeger dagen leidend was in de wereld op het gebied van distilleren.  Nog maar net iets meer dan honderd jaar geleden was jenever zelfs de meest gedronken drank op aarde.  Sinds de oorlogen en crises tussen 1914 en 1945 is jenever teruggedrongen tot binnen de landsgrenzen van België en Nederland.  Gelukkig is jenever in binnen- en buitenland aan een voorzichtige wederopstanding bezig.

De gin-revival was een mooie aanleiding voor Nederlandse distillateurs om zelf ook zich te gaan wagen aan het vervaardigen van gin.  De jeneververkopen liepen immers al sinds de jaren ’70 in rap tempo terug en zo konden zij hun kunde tonen en tegelijk hun ketels een stuk productiever laten zijn.  Van oudsher zijn Nederlandse distillateurs goed in het herdistilleren van botanicals.  Dat wil zeggen dat het vervaardigen van de basisalcohol, dus zowel neutrale alcohol als moutwijn, door een derde partij wordt gedaan.  Deze alcohol wordt ingekocht en daarna met deze botanicals geïnfuseerd of gedistilleerd. Zo wordt jenever gemaakt en zo wordt dus ook gin gemaakt.  Er is een groot aantal zeer fraaie gins op de markt gekomen de afgelopen jaren uit de koker van een aantal gerenommeerde distillateurs, wat bijvoorbeeld de reden was voor Schiedam om zich als Gin City te profileren.  Daarnaast hebben zich een hoop nieuwe spelers in de markt geworpen met een eigen distilleerderij, waar, weliswaar met vallen en opstaan, volop wordt gewerkt aan gins, jenevers vodka’s en nog veel meer moois.

Elke gin brengt wel weer iets nieuws en daarom worden ook bij elke nieuwe soort weer ontelbare nieuwe combinaties met tonic en garneringen toegevoegd aan het toch al niet geringe spectrum aan smaken.  Om je deze zomer ook optimaal te laten genieten van de geliefde G&T, heb ik nog even op een rijtje gezet hoe je de lekkerste mixjes maakt!

Het glas.
Het soort glas is natuurlijk van invloed op de smaak!  In Nederland kenden we met name de longdrink, maar uit Spanje is de coppa over komen waaien.  Dat oogt natuurlijk spectaculair, maar kan ook wat onhandig drinken.  Maar stiekem wel het beste glas voor de G&T doordat je geen koude handen krijgt en dus ook minder smeltwater in je glas.  Het glas is natuurlijk nog op kamertemperatuur als je het gaat gebruiken, dus even voorkoelen is handig.  Gooi het smeltwater daarna wel weg.  Maar welk glas je ook kiest: gebruik nooit een rietje!

De gin & de tonic
Logisch natuurlijk, maar welke tonic past nu het beste bij jouw favouriete gin?  Mijn stelregel is dat de tonic de gin kan maken of kraken.  Het leukste is om een paar gins te kopen en vervolgens bij een specialist een flink aantal verschillende flesjes tonic.  En dan is het proeven geblazen!  Het leukste is natuurlijk om dit te doen met je vrienden, op je terras.

IJS
Ja, dat moet in hoofdletters, want veel ijs is een onmisbaar ingrediënt in je G&T.  Te weinig ijs?  Dan krijg je dus een verwaterde plens.  En dat wil je niet.  En je glas moet dus helemaal vol.  Nog even voor de zekerheid: doe éérst ijs in je glas en laat het even koelen. Gooi het smeltwater weg en je kan aan de slag gaan met het maken van je mix.  Als je het ijs als laatste toevoegt gaat ten eerste je tonic zó hard bruisen dat je glas overloopt.  Ten tweede krijg je zo extra smeltwater in je mix doordat het glas nog niet koud was.

Verhouding
De beste verhouding om je gin en tonic te mixen is 1 op 3.  Op die manier wordt de smaak van de gin niet teveel verdund.  Sommige gins zijn echter wat lichter, dan zou je dus iets minder tonic kunnen gebruiken.  En andersom geldt natuurlijk hetzelfde.  Gebruik dus een maatbekertje, daarmee weet je zeker dat je mixje de perfecte verhouding heeft.

De garnering
Hierbij geldt: less is more.  Een heel glas volplempen met je kruidentuin is niet de weg naar de beste G&T.  De magie moet komen uit de optimale combinatie gin en tonic, de garnering moet echt de kers op de taart zijn.  Let ook op wat het effect van de garnering is. Een verse garnering als munt of basilicum voegt enorm veel toe aan de neus, dus die plaats je bovenaan.  Gedroogde kruiden geven vaak pas na een tijdje hun smaak af, maar kunnen daarna wat doorschieten.  Bijvoorbeeld nemen kaneel en steranijs, als deze langer dan 5 minuten in je glas zitten, volledig bezit van je mix. Een verse garnering als komkommer, limoen of sinaasappel voeg je als toe voordat je de gin en tonic inschenkt. Een droge garnering voeg je als laatste toe.

Roeren en walsen
Dat moet je dus niet teveel doen, want in tonic zit koolzuur en dat verdwijnt naarmate het meer in beweging komt.  Ook als je je G&T in een coppa serveert, die doet denken aan een wijnglas, dan dus ook hier het devies: ga er niet teveel mee walsen. En je hebt dan ook nog de liefhebbers die de tonic via een lepel willen inschenken, en de tegenstanders hiervan. Voorstanders vinden dat je zo de bubbels bewaart, tegenstanders denken juist dat de bubbel zo extra snel uit je tonic verdwijnt. Mijn mening: er is genoeg bubbel voor iedereen: met inschenken verdwijnt er koolzuur, met via de lepel inschenken óók.  Doe dus gewoon lekker wat je zelf het lekkerst lijkt.

Maar vooral: niet te moeilijk doen, dit filmpje laat zien dat het bij sommige mensen wat te ver kan doorslaan.

HAPPY WORLD GIN DAY!

The post Zaterdag 9 Juni – World Gin Day appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Tenzij je de afgelopen maand onder steen hebt geleeft, is het eigenlijk onmogelijk dat je is ontgaan dat de Amsterdam Cocktail Week er weer aan komt! Maar hoe haal je het meeste uit deze behoorlijk gevulde week die maandag 5 maart start? Hieronder een overzicht van tips hoe je de week goed doorkomt en je je aan het einde ervan een echte Cocktail Pro kan noemen!

Tekst: Timo Janse
Beeld: Tony Perez & Carlo van Lintelo

Photo by Mr Perezident

Pace Yourself!
Natuurlijk, zo aantrekkelijk als het lijkt – en god knows we’ve tried – is het niet mogelijk om alle 45 bars in één nacht te bezoeken. Daarom hebben wij een kleine selectie gemaakt: er zijn per dag 3 tours met elk 4 bars of events beschikbaar in de app. Bovendien, je wilt toch een beetje genieten van je drankje?

Snack up!
Bijna alle bars die deelnemen bieden snacks of kleine gerechten aan. Eten in kleine porties zorgt ervoor dat je energiek blijft, en het zorgt ervoor dat je niet zult lijden onder de gevreesde “after dinner dip” die optreedt na een zware maaltijd. Bovendien is het voor de meesten ook eens leuk om eten met een cocktail te combineren, toch?

Photo credits: Mr Perezident

Take the road less travelled
Gezien het feit dat alle bars hun alcoholische en niet-alcoholische drankjes zullen aanbieden voor respectievelijk 8 en 5 euro, zou het nu een goed moment zijn om die mooie hotelbar te bekijken, waar je nog niet eerder binnen durfde te stappen. Misschien ontdek je gewoon je nieuwe favoriete hangout of plaats voor die perfecte date die je hebt gepland.

Wet & Dry
Alle bars hebben ook een heerlijke niet-alcoholische cocktail. Als vuistregel is een verstandige benadering om af te wisselen tussen alcoholisch en niet-alcoholisch drinken. Vergeet niet: je wilt de Amsterdam Cocktail Week toch veilig doorkomen!

Photo credits Mr Perezident

Plan ahead
Hoewel Amsterdam geen grote stad is, kunnen de afstanden van oost naar zuid en west nog aanzienlijk zijn. Bovendien hebben verschillende bars verschillende openingstijden, evenals bijzondere events overdag en ‘s nachts. Plus een aantal bars, zoals Door 74, hebben een strikt reserveringsbeleid. Door vooruit te plannen, zorg je ervoor dat je niet voor teleurstellingen staat en kun je bars die een beetje bij elkaar in de buurt liggen per dag inplannen!

Overdag en ‘s avonds is openbaar vervoer een uitstekende optie, maar check na middernacht de beschikbaarheid van trams etc.. Het is vanzelfsprekend dat je goed rekening houdt met de alcoholinname en deelname aan het verkeer. Don’t drink & drive en dat geldt eigenlijk ook voor scooter en fiets!

Op donderdag, vrijdag en zaterdag is er een speciale boot die reist tussen een groep cocktailweekbars, wat de perfecte manier is om in cocktailstijl te reizen!

Soup du jour
Op onze website en in de app vind je het programma per dag en natuurlijk kun je daar ook de tours vinden. Dit is een geweldige manier om het meeste uit je week te halen; lees zeker verder en volg de applicatiestructuur, indien vermeld.

We kijken er naar uit om de hele week in de stad te zijn en we hopen dat jij net zoveel plezier zult hebben!

Photo credits: Carlo Te Lintelo

The post Amsterdam Cocktail Week Survival Guide appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Het mocht even duren, maar na 62 jaar gaat Jaguar de produktie van de legendarische D-Type vervoltooien. Met dit model werd maar liefst drie maal de 24-uursrace van leMans gewonnen, destijds de belangrijkste race ter wereld. Dit is inmiddels het derde ‘continuation’ model dat Jaguar voortzet. Wat zou de volgende zijn?  

Beeld: Jaguar Land Rover Nederland

In 1955 werd begonnen aan de bouw van honderd exemplaren van de D-Type. Echter, het opvolgende jaar werd de produktie stopgezet bij 75 modellen. Deze historische leegte wordt dus vanaf dit jaar gevuld met de bouw van de resterende 25 exemplaren. In navolging van de 6 ontbrekende E-Types lightweight in 2014/15 en negen exemplaren van de even legendarische XKSS, wordt nu ook deze serie vervoltooid. 

Een gedegen onderzoek van de specialisten van Jaguar Classic – die exclusieve toegang hebben tot de originele tekeningen van de ingenieurs van Jaguar en de archieven – zorgt ervoor dat elke nieuwe Jaguar D-type geheel volgens de originele specificaties wordt vervaardigd. Die zijn in de jaren vijftig vastgelegd door de baas van de race-afdeling van Jaguar, Lofty England, en zijn ingenieurs. Kopers van een D-type kunnen kiezen voor de specificatie van 1955, de zogenoemde Shortnose-versie, of die van 1956, de Longnose-versie. Het prototype dat debuteert op Salon Rétromobile is de Longnose-versie van 1956. Die is herkenbaar aan de langere motorkap, de kenmerkende vin achter de bestuurder, een bredere cilinderkop en eenvoudig te verwisselen remklauwen.

De shortnose versie is gebaseerd op de racemodellen uit 1954, die voor de race van LeMans werden gebouwd. Het team bestaande uit Sir Sterling Moss en Peter Walker, die in 1953 al 2e werden, verscheen aan de start. De race werd echter nooit uitgereden door vervuilde brandstof, maar de kwaliteit van de auto werd onderstreept door onder andere dat jaar de hoogste snelheid te behalen van 172.79 mph. Deze auto wordt ook wel beschouwd als de basis voor het succes van Jaguar in racing. Een van deze 3 auto’s was in januari te koop op de grote autoveiling van Arizona, met een verwachte opbrengst van $ 12.000.000 – $ 15.000.000. Het minumumbod werd echter niet gehaald, dus deze bolide verwisslede niet van eigenaar. De D-Type die LeMans in 1956 won werd 2 jaar geleden al voor een jawdropping $ 21.78 miljoen verkocht. Uiteraard zijn we ook benieuwd wat de nieuwe D-Types moeten kosten!

The post Jaguar maakt productie D-Type af appeared first on Mister Cocktail.

Read Full Article

Read for later

Articles marked as Favorite are saved for later viewing.
close
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Separate tags by commas
To access this feature, please upgrade your account.
Start your free month
Free Preview