Loading...

Samenwerking – Wie denkt dat er in de Tex Mex keuken alleen wordt gekookt met vlees of kip heeft het mis, want ook met vis kun je heerlijke Tex Mex gerechten maken. Daarbij kun je vervolgens kiezen of je er taco’s, wraps of burrito’s mee maakt of je laat je fantasie een keer volledig de vrije loop…en dat is precies wat ik gedaan heb voor dit zalige recept: zalm uit de oven met venkel, bimi en mango-papajasalsa.

In mijn samenwerking met Santa Maria koos ik er deze keer voor om met hun Santa Maria Fish Taco Seasoning Mix aan de slag te gaan. Een kruidenmix die je misschien niet snel uit het schap zou pakken, maar dat zou echt zonde zijn, ik was namelijk erg verrast door de frisse, aromatische blend. En alleen al bij het ruiken besloot ik om er een kleurig voorjaarsrecept mee te maken met zalm en veel verse groenten. Als finishing touch gebruikte ik de Santa Maria Mango Papaya Salsa (die me alweer verraste) die perfect combineert met zalm. Ook erg lekker als salsa voor bij frisse voorjaarswraps. Alles bij elkaar was dit recept een grote winnaar en ik deel ‘m met veel plezier.

Wat je nodig hebt voor 4 personen
  • 1 venkel
  • bakolijfolie
  • zeezout
  • zwarte peper
  • 200 gr bimi
  • 2 puntpaprika’s
  • 3 takjes dille
  • 400 gr zalm, zonder vel (bij voorkeur een stuk van gelijke dikte)
  • 1 zakje Santa Maria Fish Taco Seasoning mix
  • 1 citroen
  • 1 kropje baby romainesla
  • optioneel: 100 gr Hollandse garnalen
  • 1 potje Santa Maria Mango Papaya Salsa

Wat je gaat doen

Bereiding: 35 minuten

1. Verwarm de oven voor op 200 graden en bekleed een bakblik met bakpapier.

2. Snijd het loof van de venkel (bewaar dit) en een dun plakje van de onderkant. Snijd daarna in 8 parten. Leg de parten op de bakplaat en smeer in met bakolie, zout en peper. Zet daarna 15 minuten in de oven.

3. In de tussentijd snijd je een dun plakje van de onderkant van de bimistengels. De puntpaprika’s snijd je in grove stukken. Leg op een bord en meng met een scheutje bakolie en een snufje zout. Hak het loof van de venkel en de blaadjes van de dille fijn.

4. Snijd de zalm in grove blokjes en meng met de helft van de Santa Maria Fish Taco Seasoning Mix.

5. Na 15 minuten open je de oven en leg je de bimi, paprika en blokjes zalm op de bakplaat. Verdeel gelijkmatig. Zet daarna nog 12 minuten in de oven.

6. In de tussentijd haal je 8 blaadjes los van het kropje romainesla. Vul die vast met een lepeltje Hollandse garnalen (optioneel) en Santa Maria Mango Papaya Salsa.

7. Haal de bakplaat uit de oven en maak wat ruimte voor de gevulde blaadjes sla. Zet de blaadjes tussen de andere ingrediënten en sprenkel wat vers citroensap over het hele gerecht. Garneer met de gehakte dille en venkelloof en serveer direct. Zet gewoon de bakplaat op tafel zodat iedereen zelf kan opscheppen.

Tip: Wil je nog iets bij de zalm uit de oven serveren? Ga dan voor gekookte krieltjes.

Ik ben benieuwd wat jullie van dit verrassende Tex Mex recept vinden! Laat het me weten in een reactie, ook als je geïnspireerd bent voor een ander Tex Mex recept met vis, dat vind ik leuk!


Recept & fotografie: Francesca

Dit is een samenwerking met Santa Maria. Lees hier mijn disclaimer.

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Wanneer je zin hebt in een vullende salade, maar niet lang in de keuken wilt staan is deze aardappelsalade met bleekselderij en ham een heerlijk gerecht. Je kunt ‘m ook perfect voorbereiden, een dag eerder of in de ochtend, en in de koelkast bewaren tot gebruik. De ham kun je prima vervangen door reepjes gerookte kipfilet of je maakt de aardappelsalade vegetarisch door de ham eruit te laten of te vervangen door krokant gebakken vegetarische spekjes.

Wat je nodig hebt voor 4 personen
  • 1 kg nieuwe of roodschillige aardappels, ongeschild en in blokjes
  • zeezout
  • 50 gr rozijnen
  • ½ sjalot, gesnipperd
  • 300 gr bleekselderij (1 struik), in kleine stukjes
  • 200 gr gekookte ham, in reepjes
  • handje bieslook, fijngehakt + extra
  • 4 el Griekse yoghurt
  • 1 el mayonaise
  • 1 el mosterd
  • 1 el crème fraîche
  • zwarte peper
  • serveer erbij: volkoren- of speltcrackers
Wat je gaat doen

Bereiding: 25 minuten

1. Kook de aardappels net gaar in een bodempje water met zout in 12 – 15 minuten, giet af en spoel na met koud water.

2. Week de rozijnen 10 minuten in een bakje met warm water.

3. Meng de sjalot, bleekselderij, ham en bieslook in een grote schaal.

4. Klop in een kommetje de Griekse yoghurt, mayonaise, mosterd en crème fraîche tot een dressing en breng op smaak met peper en zout.

5. Giet de rozijnen af en druk het water eruit, meng met de aardappels en dressing door de overige ingrediënten. Proef en breng eventueel extra op smaak met peper en zout.

6. Garneer met fijngehakte bieslook en serveer met volkoren- of speltcrackers.

Recept & fotografie: Francesca

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Voor de allerliefste mama maak je natuurlijk met liefde iets lekkers op Moederdag! Of dat nu je eigen moeder is, je vriendin die mama is van kleine kindjes of de oppasmoeder, er is altijd wel een moeder die eens extra verwend mag worden. Met deze rabarber-pistachecakejes met frambozenglazuur maak je vast indruk. Ze smaken verrukkelijk en zien er schattig uit met hun roze-rode glazuur. Gelukkig maak je er meer dan genoeg met dit recept, zo kun je er zelf ook van genieten. Fijne Moederdag!

Wat je nodig hebt voor 12 – 16 stuks
  • 150 gr rabarber
  • 150 gr (diepvries)frambozen
  • rasp van 1 citroen
  • 100 gr suiker
  • 200 gr suiker
  • 60 gr olijfolie
  • 2 eieren
  • 125 gr volle kwark
  • 1 tl vanille essence
  • 190 gr bloem
  • 100 gr pistachemeel (fijngemalen ongezouten pistachenoten)
  • 1 tl bakpoeder
  • ½ tl baking soda
  • 1 tl gemalen kardemom
  • ¼ tl zout
  • 40 gr poedersuiker
  • ook nodig: pistachenoten om te garneren, muffinvormpjes en eventueel een muffinbakblik
Wat je gaat doen

Bereiding: 30 minuten + Oven 20 – 25 minuten

1. Start met de rabarber-frambozenjam. Doe de rabarber met de frambozen, rasp van ½ citroen en suiker in een pan met dikke bodem.

2. Breng het geheel aan de kook en laat op laag vuur 5 tot 7 minuten koken tot de jam de achterkant van een lepel bedekt. Laat daarna afkoelen.

3. Verwarm de oven voor op 175 graden.

4. Ga nu verder met de pistachecakejes. Klop daarvoor de suiker met de olijfolie in een paar minuten romig.

5. Voeg vervolgens een voor een de eieren toe, gevolgd door de kwark en het vanille essence.

6. Meng in een andere kom de bloem met de andere helft van het citroenrasp, het pistachemeel, bakpoeder, baking soda, kardemom en zout. Voeg dit daarna al mixend op de laagste stand in drie keer bij het suikermengsel. Klop tot de bloem net is opgenomen.

7. Spatel tenslotte 150 gram van de rabarber-frambozenjam door het cakebeslag.

8. Verlaag de oventemperatuur naar 160 graden.

9. Vul de muffinvormpjes of andere bakvormpjes voor 2/3 met het beslag. Ik gebruikte iets grotere vormpjes dus had 12 cakejes maar kijk even hoe je uitkomt met het beslag. Doe ze niet te vol.

10. Bak de rabarber-pistachecakejes in 20 – 25 minuten goudbruin en gaar. Controleer dit met een satéprikker. Laat ze daarna afkoelen op een rooster.

11. Doe voor het glazuur 150 gram rabarber-frambozenjam met de poedersuiker in een blender en mix tot een glad geheel. Haal het glazuur eventueel door een zeef voor een glad resultaat.

12. Rooster nog wat pistachenootjes in een droge koekenpan en hak ze fijn.

13. Schep na het afkoelen wat van het glazuur op de cakejes en garneer met de gehakte pistachenootjes.

Geniet van deze rabarber-pistachecakejes met frambozenglazuur!

Recept & fotografie: Debbie Bodewes
Debbie is sinds april 2018 nieuw in het team van Francesca Kookt. Als freelance (bak)redacteur maakt ze 2x per maand een zoet recept voor jullie. Lees meer over haar op deze pagina.

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

De Oosterschelde is een kunstig stukje natuur dat niet alleen prachtig is om te zien, maar ons ook heel veel lekkers te bieden heeft. Samen met enkele chefs die aangesloten zijn bij Jeunes Restaurateurs (JRE) gingen we op pad, op (be)zoek naar de pareltjes uit de Oosterschelde. Een uitje naar mijn hart dus!

Maar wat is de Oosterschelde precies?

Vroeger was de Oosterschelde een riviermonding die heel vaak is overstroomd. Na een keertje te vaak, namelijk de waterramp in 1953, werden de Deltawerken gebouwd en zo veranderde de riviermonding in een (ondiepe) zeearm. De Oosterschelde werd de perfecte plek voor allerlei bijzondere dieren zoals bruinvissen en zeehonden, maar hier gedijen mosselen, oesters en kreeften ook hartstikke goed. En daar komen we natuurlijk voor!

We zijn op pad met JRE chefs die een restaurant hebben in deze regio: de chefs van Spetters*, ’t Vlasbloemeken*, De Ertepeller, Hemingway en Scherp laten ons kennismaken met hun waardevolle leveranciers op en rondom de Oosterschelde.

De Oesterij

We beginnen onze dag op een oesterboot met wijn en uiteraard oesters. We vinden er zelfs nog een met EEN ECHTE PAREL. I love my job.

Verder leren we dat baby-oesters 4 jaar lang op verschillende plaatsen in de Oosterschelde opgroeien. En daarna worden opgevist, waarbij ze zich helemaal rot schrikken en een grote hap zand nemen. Ze komen daarom een weekje bij in de oesterputten in Yerseke. Hier spugen ze steeds wat zand uit. De putten liggen net boven zeeniveau, zo stromen ze bij vloed vol met vers water en loopt het vuile water weer weg bij eb. Daarna worden ze met de hand gesorteerd en schoongebikt en liggen ze weer een weekje in de put. Om vervolgens op afroep verpakt en verkocht te worden, zo eet je dus altijd lekker verse oesters!

Op de boot komen ook de eerste gerechten voorbij, allemaal signature dishes van ‘onze’ chefs. Een aantal van hun staan heel (HEEL) hoog op mijn ‘nog-te-bezoeken’ lijstje, dus ja. Ik ben redelijk hysterisch deze dag.

We eten fish and chips met aardappel, kabeljauw, augurk en gerookte eidooier (Hemingway), oester met duindoornbes, gekonfijte citroenschil, ponzu en gepofte Rijst (Spetters) en Oosterschelde Kreeft met Granny Smith, geitenkaas en Romanesco (’t Vlasbloemeken).

Kingfish – Yellowtail

We gaan door naar viskwekerij Kingfish waar ze Yellowtail kweken als duurzaam alternatief voor de overbeviste tonijn. Ik ben nog nooit in een viskwekerij geweest en kijk mijn ogen uit! De Yellowtail vissen worden gehouden in bassins gevuld met water uit de Oosterschelde. Ze krijgen geen antibiotica als lunch maar organisch voer. Het water wordt ook weer gezuiverd voor het terug de Oosterschelde in gaat, maar behoudt een paar mineralen van de vissen die het klimaat in dit stukje Oosterschelde doen opleven. We eten een heerlijk umami gerecht met okonomiyaki, gerookte Dutch Yellowtail, dashi en Oosterschelde Wier in restaurant Scherp. Hier eten we ook de signature dish van restaurant De Ertepeller, paling met asperges en ganzenlever.

Oosterscheldekreeft

Ook de ster van de Oosterschelde komt in een heerlijk gerecht voorbij, maar, zo beamen de chefs, eigenlijk begint het seizoen steeds een maand te vroeg. Het Oosterscheldekreeftseizoen (wat een woord, echt) begint op 1 april. Maar begin mei komt het seizoen pas echt op gang, omdat het water nu eigenlijk nog te koud is. Er is te weinig plankton en de kreeften die ze vangen zijn daarom dus nog hartstikke zeldzaam en duur. Niet minder lekker trouwens!

Onze Oosterscheldekreeft is zo bijzonder, omdat hij zich binnen de ondiepe zeearm heeft kunnen ontwikkelen tot een eigen soort. Met zijn eigen unieke, lichtzoete smaak. Door een beperkt seizoen (april – juli) en erecodes onder de vissers voorkomen we overbevissing van dit knap staaltje natuur.

Nog wat meer weten over de Jeunes Restaurateurs?

Jeunes Restaurateurs is misschien een beetje onbekend voor de consument, maar een echt begrip onder chefs. JRE is een vereniging die ontstaan is om de kinderen van Franse sterrenchefs een eigen platform te geven, zodat ze niet steeds met de oude garde op hoefden te trekken maar juist met leeftijdsgenoten en vakidioten konden sparren.

En dat is JRE nu nog steeds: een verbond waarbinnen techniek en kennis wordt uitgewisseld en jonge chefs elkaar inspireren met jam-sessies. Maar ze delen bijvoorbeeld ook tips & tricks hoe je een jong gezin met een knetterdruk restaurant combineert. Niet geheel onbelangrijk.

Jeunes zit natuurlijk niet voor niets in de naam. Het gaat erom dat chefs van dezelfde leeftijd bij elkaar worden gebracht. Maar ook de jonge consument heeft wat aan JRE! Ze organiseren eens per jaar de de JRE Jongerenweek. Dan eet je tot 25 jaar voor 50% van de prijs bij aangesloten JRE restaurants, wat een super leuk initiatief! Dit jaar wordt de Jongerenweek georganiseerd van 4 tot en met 10 juni 2018, meer informatie vind je hier.

Voor deze persreis zijn we uitgenodigd door JRE.

Tekst en foto’s: Bo Blitz

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Op de terugweg van de Ardennen vroeg ik aan onze 7-jarige wat hij in het nieuwe weekmenu wilde hebben qua gerechten. Ik trok de laptop uit de tas en voordat ik het wist had Jessey een heerlijk weekmenu voor jullie gemaakt! Het is duidelijk dat hij van rood (en van ijs) houdt, want deze kleur domineert deze week. Een volledig kidsproof weekmenu dus deze keer, ideaal voor de laatste week vakantie als jullie die nog hebben. Of als de school weer is begonnen, zoals bij ons. Eet lekker!

Maandag

We beginnen de week rustig met deze paprikasoep met venkelzaad en orzo. Een van de favoriete soepjes van Jessey.

Dinsdag

Eigenlijk was ik wel verrast dat hij dit gerecht uitkoos, maar lekker is ‘ie! Op dinsdag eten we een vis casserole met kaas.

Woensdag

Natuurlijk kan pasta niet ontbreken in het menu, meneer koos voor deze uitvoering met tomaat, tonijn en sardines.

Donderdag

En ook pizza mag niet ontbreken in het lijstje. Het werd de plaatpizza met spinazie, kip en Parmezaanse kaas.

Vrijdag

Omdat het een zonnige week wordt, koos hij ook voor een barbecuegerecht. Ik dacht dat het iets van kip zou worden, maar (wederom verbazingwekkend) koos hij voor deze gemarineerde zalm. Hij vertelde me op de achterbank dat hij zich nog kon herinneren dat deze zalm zo super lekker smaakte. Daar wordt mijn moederhart blij van als ik dat hoor!

Zaterdag

De barbecue blijft nog even aan vandaag, want vandaag maken we echte Portugese kip piri-piri. Heerlijk met een tomatensalade en frietjes. Voor de kleintjes kun je trouwens ook apart een niet pittige marinade maken, laat dan alleen de pepers eruit.

Zondag

Als uitsmijter van de week werd de ijstaart gekozen die ik vorig jaar maakte voor de verjaardag van zijn papa. Makkelijk om voor te bereiden en een feest om te eten.

Geniet van de gerechten uit dit weekmenu! Als je een foto deelt op social media, vergeet dan niet om mij te taggen met #francescakookt. Zo kan ik je foto terugvinden en dat vind ik hartstikke leuk om te zien.

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Samenwerking – Gezellig eten samen met vrienden. Dat doen wij, naast met onze kinderen, ook heel graag! En dan komt er meestal wel iets van comfort food op tafel wat je samen kunt delen. En in die categorie valt het gerecht wat ik vandaag met jullie deel zeker. Deze chili steak friet met cheddar en guacamole bestaat uit verse friet die ik op smaak heb gebracht met gerookt paprikapoeder en chili. Daarna gingen de gebakken frieten nog even onder de grill met een flinke lading cheddar en ik maakte het af met plakjes bavette, zelfgemaakte guacamole, cherrytomaten, feta en gehakte koriander. Een ideaal gerecht om op een grote plank op tafel te zetten. Nog een goed glas wijn erbij (bijvoorbeeld een soepele, lichtgekoelde Rioja) en het grote genieten kan beginnen.

Gemak van Robuust gesneden Friet

Aan het einde van de week heb ik vaak wel genoeg gekookt en vind ik het heerlijk om snel aan tafel te kunnen schuiven. Zeker als er vrienden op bezoek zijn. In mijn samenwerking met CêlaVíta koos ik er daarom voor om deze keer het recept te maken met hun Robuust gesneden Friet. Die vind je in het koelschap van de supermarkt (verpakking met de rode band) en zijn heel makkelijk klaar te maken in de Airfryer, oven of frituur. Na de bereiding zijn ze goudgeel van kleur en lekker knapperig, je proeft echt de smaak van aardappel. Een heerlijke basis voor mijn recept!

Wat je nodig hebt voor 4 personen
  • 1 verpakking (700 gr) CêlaVíta Robuust gesneden Friet
  • bakolijfolie (zonnebloemolie kan ook)
  • 1 sjalot
    ½ Spaanse peper
  • ½ teentje knoflook
    15 gr verse koriander
  • 2 rijpe avocado’s
  • 1 limoen
  • zwarte peper
  • zeezout
  • 300 gr steak naar keuze (biefstuk, entrecote, bavette)
  • boter
  • 100 gr cherrytomaten
  • 75 gr feta
  • 1 tl gerookte paprikapoeder
  • ½ tl chilipoeder (of een ¼ als je minder pittig van aard bent)
  • 100 gr cheddar, geraspt
Wat je gaat doen

 Bereiding: 30 minuten

1. Bereid de CêlaVíta Robuust gesneden Friet volgens de aanwijzingen op de verpakking. Ik koos voor de Airfryer en bakte ze 18 minuten op 170 graden met 1 eetlepel olie. Halverwege even omschudden voor extra krokante en goudgele friet.

2. Maak in de tussentijd de guacamole. Hak de sjalot, Spaanse peper, knoflook en de helft van de koriander helemaal fijn. Prak het vruchtvlees van de avocado’s grof met een vork en meng samen met de andere ingrediënten en het sap van de limoen in een kommetje. Roer goed door en breng op smaak met peper en zout.

3. Verhit een koekenpan met een klontje boter. Als de boter niet meer pruttelt, schenk je er nog een scheut bakolie bij. Bak de steak goudbruin en rosé in het vet. De tijd is afhankelijk van het type vlees en de dikte van het stuk. Haal daarna uit de pan en verpak in aluminiumfolie. Laat circa 10 minuten rusten.

4. Snijd de cherrytomaten in vieren, verbrokkel de feta en hak de andere helft van de koriander grof. Maak een mengsel van 1 tl gerookt paprikapoeder, ½ tl chilipoeder en 1 tl zout.

5. Bekleed een bakblik met bakpapier en schep hier de goudgeel gebakken friet op. Strooi de specerijen erover en meng door elkaar met je handen. Verdeel de friet gelijkmatig over het bakpapier en bestrooi met de geraspte cheddar. Zet 5 minuten onder de grill. Zet daarna de grill uit en laat in de oven staan tot je klaar bent met de andere ingrediënten.

6. Snijd de gebakken steak in mooie plakken en bestrooi met gemalen zwarte peper en (grof) zeezout.

7. Haal het bakpapier met de friet uit de oven en leg op een houten plank of grote schaal. Verdeel de plakken steak en cherrytomaten over. Schep her en der wat royale lepels guacamole op de friet en bestrooi met de verkruimelde feta en gehakte koriander. Serveer direct.

Variatietip: Maak er ook eens een Italiaanse versie van

Deze chili steak friet is licht geïnspireerd door de Mexicaanse keuken. Ook leuk is om er een keer een Italiaanse versie van te maken. De friet zou ik dan mengen met een mengsel van 1 tl oregano, een ½ tl knoflookpoeder en 1 tl zout. Daarna nog even onder grill met een royale hoeveelheid Parmezaanse kaas. Garneer de Italiaanse friet vervolgens met plakjes steak, cherrytomaten, truffelmayonaise, zwarte peper en nog wat extra geschaafde Parmezaanse kaas en grofgehakte verse oregano of basilicum. Ook dat wordt smullen!

Ik ben razend benieuwd wat jullie van ons vriendenmaaltje gaan vinden! Laat je het me weten in een reactie?


Recept & fotografie: Francesca

Dit is een samenwerking met CêlaVíta. Lees hier mijn disclaimer.

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Eerst maar eens een persoonlijk verhaal voordat ik Jonathan aan het woord laat over diëten en waarom die niet werken. Want waarschijnlijk geloof je niets van zijn verhaal zoals ik dat vroeger, in de tijd dat ik keihard aan het diëten was, ook niet deed.

Zolang ik me kan herinneren schommel ik met mijn gewicht. Toen ik nog geen 10 was deed ik auditie bij onder andere het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Ik wilde ballerina worden en had daar alles voor over. Bij het Conservatorium werd ik niet aangenomen, omdat ik ‘aanleg had om dik te worden’. Achteraf gezien ben ik deze ijzige mevrouw enorm dankbaar, want ik ben echt geen persoon voor de balletwereld. Maar toen op dat moment brak ze mijn droom en zelfvertrouwen. Ik keek in de spiegel en vond mezelf dik en dat had de basis kunnen zijn van een toekomstig eetprobleem. Gelukkig is het zover niet gekomen, waarschijnlijk hield ik toen al iets te veel van eten, maar onbewust heb ik altijd moeite gehouden met mijn zelfbeeld. Zodra ik extra kilo’s zag zitten vond ik mezelf automatisch ‘niet mooi’ meer en dat was geen pretje. En dan ging ik vervolgens op dieet, met het idee dat als ik maar gewoon extreem minder at, of helemaal geen koolhydraten meer, of helemaal geen vetten, of alleen nog maar eiwitten combineerde met vetten of weetikveelwat, dat het dan wel weer in orde zou komen. Dat kwam het soms wel, maar dat had er alles mee te maken dat ik veel minder kcal at op een dag. En daar val je vanaf, punt.

 Maar wat deed ik mezelf aan zeg…constant een hongergevoel hebben, omdat ik te weinig at. Om maar iets te noemen. Waarom deed ik dat, en waarom zou jij dat doen? Complete productgroepen uit mijn voedingspatroon schrappen was ook zo’n dingetje. Zoals pasta bijvoorbeeld, omdat ik geen koolhydraten at. MAAR, IK HOU VAN PASTA! En ik werd doodongelukkig door het niet te eten. Lang verhaal kort, ik deed allemaal dingen waar ik mezelf mee kwelde. En er gingen heus wel kilo’s af, maar die zaten er na zo’n dieetperiode net zo hard weer aan.  

Inmiddels weten jullie wel dat ik mijn leven drastisch heb omgegooid qua voedingspatroon en dat het super gaat nu. Ik weet nu dat het draait om balans, mede dankzij Jonathan’s coaching. En daar horen geen restricties bij die ik mezelf opleg, maar keuzes die ik zelf graag maak. Omdat ik hier gelukkig van word. Ik heb energie, ik eet lekker, zit beter in mijn vel en ik zie een mooi mens als ik in de spiegel kijk. Nog steeds met een paar kilo’s te veel, maar dat boeit me niet meer. Ik voel me namelijk goed en zorg ervoor dat mijn lichaam de brandstof krijgt die het nodig heeft. Die paar kilo’s gaan er misschien nog wel af, of misschien niet. Wat ik wel zeker weet is dat ik nooit meer ga diëten, want daar word ik doodongelukkig van.

Nu over naar Jonathan, die wil ook nog wat vertellen…

Er wordt nog steeds massaal gedacht dat wanneer je wilt afvallen je op dieet moet gaan of een dieet moet gaan volgen. Dat gaat dan vaak gepaard met saai eten, restricties en zelfkwelling. Logisch ook, al die diëten die worden aangeboden zijn veelal op die manier ingericht. Zonde vinden wij. Niet alleen omdat het onnodig is maar ook omdat er een aantal punten zijn waarmee we jou op het hart willen drukken dat je niet op dieet moet gaan. En je wordt er ook nog eens doodongelukkig van.

Een dieet is niet persoonlijk

Waarom je doodongelukkig wordt van een dieet heeft als eerste te maken met het feit dat je niet de aandacht krijgt die je hoort te krijgen. Een dieet houdt op geen enkele manier rekening met persoonlijke eigenschappen van jou. Hierbij kun je denken aan lichaamstype, lichaamssamenstelling en persoonlijke doelen en leefomstandigheden. Iets wat je wél moet weten wil je een persoonlijk voedingsplan kunnen opstellen. Je krijgt vooral standaard dagmenu’s en richtlijnen die weinig calorieën bevatten. Het plan heeft niks maar dan ook niks met jou te maken. #waaromjevandiëtendoodongelukkigwordt

Rantsoen

Alle diëten hebben een uitgangspunt met daarbij een eigen theorie. Het ene dieet zegt dat je veel eiwitten moet eten, het andere zegt dat je geen vetten moet eten en het andere zegt juist dat je geen koolhydraten moet eten. En hoewel dit allemaal erg lijkt te verschillen van elkaar hebben ze allemaal één sterke overeenkomst: heel weinig calorieën. Dat je gaat afvallen is een logisch gevolg, want wie minder eet valt af. Het komt alleen niet door het ‘magische’ effect van het desbetreffende dieet. Nee, puur omdat je minder calorieën hebt binnengekregen.
#waaromjevandiëtendoodongelukkigwordt

Je lichaam heeft voedingsstoffen nodig

Ons voedsel bestaat uit voedingsstoffen en de meeste wil je in bepaalde mate binnenkrijgen. Althans, als je een gezond voedingspatroon wilt. Nou, om die voedingsstoffen binnen te krijgen moet je een bepaalde hoeveelheid aan producten per dag binnenkrijgen. Simpele logica van de koude grond. Alleen bij diëten is de hoeveelheid aan producten zo laag dat het niet mogelijk is om al deze voedingsstoffen binnen te krijgen. Op termijn kan dit schadelijk zijn voor je lichaam. Je valt dus weliswaar af, alleen gezond is het niet.
#waaromjevandiëtendoodongelukkigwordt

Tijdelijk gewichtsverlies en verlies spiermassa

Doordat je erg weinig eet val je heel snel af. Helaas is dit niet alleen maar vetmassa, maar ook vocht en spiermassa verlies je. Vooral dat laatste is iets wat je NIET wilt. Spiermassa zorgt juist voor de mooie vormen en de kracht van je lichaam. Daarbij komt dat op een gegeven moment op een plateau terecht. Wil je vervolgens nog meer afvallen zul je nog minder calorieën binnen moeten krijgen. Iets dat in de praktijk niet haalbaar is. En wat zie je dan? Je vervalt terug in oude gewoontes en eindigt precies daar waar je was gebleven.
#waaromjevandiëtendoodongelukkigwordt

En daarom moet je dus NIET op dieet gaan, want je wordt er doodongelukkig van. Het creëren van de balans, daar gaat het om.

Doe je mee? #waaromjevandiëtendoodongelukkigwordt

Jonathan en ik zijn dus niet van de diëten, dat is inmiddels wel duidelijk. Maar hoe pak je het dan wel aan? Daar gaan we in ieder geval samen een e-book over schrijven, maar door onze drukke agenda’s laat deze nog even op zich wachten. April is niet gelukt, maar het komt, beloofd! Als we het doen willen we het namelijk wel goed doen. In de tussentijd zouden we het mooi vinden als jij jouw verhaal over diëten zou willen delen met de hashtag #waaromjevandiëtendoodongelukkigwordt.

Voor ons is dit inspiratie, anderen kunnen ervan leren. Uiteraard mag je jouw verhaal ook naar me mailen (info@francescakookt.nl).

Wil je nu al zonder dieet afvallen?

Jonathan is online diëtist & voedingscoach en heeft voor groep juni (mei is al vol) nog ruimte voor 10 nieuwe kandidaten die samen met hem richting de zomer gaan werken. Mensen die flink wat kilo’s kwijt willen, slechts een paar of een ander specifiek doel hebben. Kortom, voor ieder vraagstuk heeft hij een passend advies. Wil je die overtollige kilo’s kwijt zonder dieet? Stuur dan nu een e-mail naar info@jonathanklaassen.nl, klik hier voor meer informatie of stuur een app naar 06-14951429.

Foto Francesca: Wendy van Bree Fotografie

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

We zijn thuis, met z’n allen, enorm fan van de vegetarische producten van &Samhoud. En vooral van hun tomatenburgers die voor 66% uit groenten bestaan. Tomaten, rode biet, doperwt, mais, wortel en ui om precies te zijn. In combinatie met wat andere (prima) ingrediënten hebben ze daar burgers van gemaakt die je in een paar minuten hebt gebakken.

Ideaal voor een avondje geen vlees en vooral als we zin hebben om te snacken. Dat gebeurt nog weleens in huize Kookt en onlangs bedacht ik daar deze vegetarische capreseburger voor. Door de tomatenburger te combineren met ingrediënten als pesto, rucola, tomaat, mozzarella en basilicum ontstond er een super lekkere capreseburger die er bij iedereen in ging als koek. Ik serveerde er nog wat aardappeltjes met rozemarijn en knoflook uit de oven bij en het feest was compleet.

Wat je nodig hebt voor 4 burgers
  • 4 Italiaanse bollen of mini-ciabatta’s (volkoren bollen kunnen ook)
  • 2 smaakvolle tomaten
  • 1 bol buffelmozzarella
  • 2 verpakkingen &Samhoud tomatenburgers
  • bakolijfolie
  • 4 el pesto (kijk hier voor zelfmaakrecepten)
  • 50 gr rucola
  • 1 potje zongedroogde tomaten
  • 4 takjes verse basilicum, alleen de blaadjes
  • optioneel: balsamicostroop (te koop in knijpflesjes of kijk hier voor het zelfmaakrecept)
Wat je gaat doen

Bereiding: 20 minuten

1. Bak de Italiaanse bollen af volgens de aanwijzingen op de verpakkingen. Haal daarna uit de oven, laat iets afkoelen en snijd met een scherp mes doormidden.

2. Snijd in de tussentijd de tomaten in dunne plakjes. De bol buffelmozzarella dep je goed droog en snijd je in 8 plakjes.

3. Haal de tomatenburgers uit de verpakking en bak ze volgens de aanwijzingen op de verpakking in een koekenpan met bakolie.

4. Beleg de broodjes: besmeer de onderkant met pesto, beleg met een plukje rucola en leg daar de tomatenburger op. Verdeel de plakjes tomaat over de burgers gevolgd door de mozzarella, een paar zongedroogde tomaten (naar smaak) en wat blaadjes basilicum.

5. Leg de belegde burgers op borden, garneer eventueel nog (mag best royaal) met balsamicostroop op het bord, leg de bovenkant van het broodje bovenop en serveer direct. Lekker met gebakken aardappels en een mes en vork is aan te raden. Het zijn namelijk flinke units Eet lekker!

Recept & fotografie: Francesca
De tomatenburgers zijn verkrijgbaar bij Albert Heijn, maar niet altijd bij de kleinere vestigingen heb ik gemerkt. Wat mij betreft mogen ze beter verkrijgbaar worden in het land. Oh, en voor dit recept hebben ze niet betaald, ik ben gewoon fan.

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Onze 7-jarige Jessey sprong van een iets te hoog muurtje in al zijn enthousiasme. Ik stond verder weg met de baby en zag hem heftig met zijn armen zwaaien omdat hij geen adem meer kon halen. Ik rende erheen, heb geen idee meer wat ik deed (wat ik deed hielp vast ook niet), maar hij begon weer te ademen. Voor mijn gevoel heeft het minuten geduurd, maar in werkelijkheid zal het seconden zijn geweest. ’s Middags gaf de huisarts aan dat zijn long waarschijnlijk heel kort was dichtgeklapt door de hoge sprong en het harde neerkomen. Ze gaf het groene licht, alles was goed en ik hoefde me geen zorgen te maken. Te laat, mijn hart bonsde nog in mijn keel.

Een paar weken later gingen we kerstkalkoenen testen. In oktober, want dat is een mooie tijd ervoor als je foodblogger bent. Ik had de hele dag in de keuken gestaan en ’s avonds serveerde ik de kalkoen met bijgerechten voor de mannen en een goede vriend van ons.

Jessey zat te schransen, zo lekker vond hij het. Maar de kalkoen was een tikkeltje te droog. Schransen, te groot stuk in je mond, droogheid en slecht kauwen gaan niet goed samen. Dat voel je aan je water en mis ging het. Jessey stikte in een stuk kalkoen en ik zat ernaast en verstijfde compleet. Gelukkig wist vriend Tinus met zijn EHBO-opleiding (die moet ik dus ook gaan doen) precies wat er moest gebeuren en binnen no-time was het stuk uit zijn keel. Mijn kind kon weer ademen, bevend tegen me aan met tranen over zijn wangen. En ik was zojuist tien jaar ouder geworden met een aangewakkerde angst die ik nog niet eerder had gevoeld in mijn leven.

Dit incident, wat nu zes maanden geleden is gebeurd, heeft een enorme impact gehad op hoe ik met de voeding van Zayne (toen baby, nu dreumes) om ben gegaan. Ik weet theoretisch precies hoe het werkt, maar mijn gevoel heeft gewonnen van mijn verstand en ik ben bang. Bang dat mijn kind stikt.

Dat uit zich op verschillende manieren. Zo gaat alles wat hij van mij krijgt in kauwbare, maar niet-verslikbare stukjes. Vind ik het doodeng als ik zie dat hij iets (voor mijn gevoel) groots gaat eten. Dat gebeurt vooral als mijn Mr. hem eten geeft, want hij heeft alle vertrouwen in Zayne’s vermogen om te kauwen en eten weg te slikken. Wat ik feitelijk ook wel zie als ik naar hem kijk, maar mijn gevoel zegt anders. En als er sporadisch een klein verslikmomentje is waar ik bij zit, kun je me opvegen. Mijn mannen lachen me nog net (of eigenlijk wel) niet uit, zo idioot verschrikt reageer ik dan.

Inmiddels gaat het beter, omdat ik mezelf ertoe zet om mijn eigen grenzen op te zoeken. Ik weet dat angst een slechte raadgever is en eigenlijk irriteert het me ook enorm. Omdat ik normaal niet zo ben. Maar het lijkt alsof er diep vanbinnen een angstkamertje is geopend waarvan ik het bestaan niet wist en daar moet ik mee dealen, hoe moeilijk ook.

Vanochtend heb ik Zayne een boterham gegeven die ik eerst had dubbelgeklapt en daarna in tweeën heb gesneden. Voor mij een enorme vooruitgang en ik was trots op mezelf. Ook al stond ik met klamme handjes vanuit de keuken te kijken of het allemaal wel goed ging terwijl hij bij zijn papa aan het eten was. Het voelt heel gek om dit zo op te schrijven, want ik heb het niet eerder als beperking ervaren. Maar stiekem is dat het misschien wel. Vooral (of alleen) voor mij, want ik zit mezelf dwars en wil niet accepteren dat ik zo overdreven reageer omdat het niet is wie ik ben. En ik voel me helemaal naar als mijn omgeving beaamt dat ik ook in hun ogen overdreven reageer.

Langzaam kom ik er wel, mijn vertrouwen in mezelf en in het goed kauwende vermogen van mijn kind (wat hij al prima kan, maar ik moet het alleen nog geloven) komen terug. Maar heftig is het, ik had dit niet verwacht en verlang naar de dag dat ik weer compleet ontspannen aan de eettafel zit zonder met een schuin oog steeds naar mijn kauwende kind te kijken. Kennen jullie dit of hebben jullie nog tips voor me hoe ik mezelf kan ‘trainen’ om meer vertrouwen te hebben, laat dan zeker even een reactie achter. Ik kan me bijna niet voorstellen dat ik de enige ben met deze angst, maar eerlijk gezegd heb ik het nog nooit aan anderen gevraagd. Jullie zijn de eerste tegen wie ik dit zo open vertel.

Liefs, Francesca

Read Full Article
Visit website
  • Show original
  • .
  • Share
  • .
  • Favorite
  • .
  • Email
  • .
  • Add Tags 

Separate tags by commas
To access this feature, please upgrade your account.
Start your free month
Free Preview